"Alexandre Dumas concoctant une bouillabaisse de personnages" (από το fr.wikipédia.org)
Showing posts with label Λογοκλοπή. Show all posts
Showing posts with label Λογοκλοπή. Show all posts

Sunday, 8 February 2009

déjà vu all over again

'αυτό το έργο το 'χουμε ματα-ξαναδεί'

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ (και οι δύο παρακάτω φωτό):
Περιοδικό μαγειρικής ένθετο σε Κυριακάτικη εφημερίδα, τεύχος Δεκεμβρίου 2008. Ως είθισται, το κόκκινο σηματοδοτεί τα errata.


ΣΧΟΛΙΟ:
"Σουηδικό stolen" είναι κάτι ανύπαρκτο. Υπάρχει stollen (με δύο l), αλλά πρόκειται για παραδοσιακό γερμανικό (και όχι σουηδικό) Χριστουγεννιάτικο γλυκό ψωμί με αμύγδαλα και σταφίδες.


ΣΧΟΛΙΟ:
"Bouches de Noël" σημαίνει 'Χριστουγεννιάτικα στόματα'. Η αρθρογράφος μάλλον θα εννοούσε "bûches de Noël", 'Χριστουγεννιάτικοι κορμοί', τα παραδοσιακά γαλλικά γλυκά.

Πάλι, λοιπόν, ανκόρ υν φουά, βλέπουμε κάποιο μαγειρικό περιοδικό να περιέχει λάθη ορθογραφικά, αυθαιρεσίες και ανακρίβειες. Και λοιπόν; Γιατί σκοτιζόμαστε; Μα απλούστατα διότι πρόκειται για αντιγραφή-λογοκλοπή από παλαιότερο άρθρο με τα ίδια (ναι, ολόιδια) λάθη.

Τα λάθη αυτά τα είχαμε επισημάνει και στηλιτεύσει αυτούσια πριν από δύο χρόνια. Αν πάτε στη σχετική σελίδα μας, θα δείτε την ημερομηνία 5 Ιανουαρίου 2007. Εμείς δεν ισχυριζόμαστε ότι είχαμε τότε προφητικές ικανότητες για να βρούμε την ίδια διατύπωση. Ούτε ισχυριζόμαστε ότι μπορούμε να ταξιδεύουμε πέρα και δώθε στο χρόνο και να διεκπεραιώνουμε πρωθύστερα ή ανακόλουθα κατορθώματα.

Αν ο Γιαννάκης και ο Μιχαλάκης (τυχαία τα ονόματα) που κάθονται δίπλα-δίπλα στο θρανίο έχουν και τα ίδια (και μοναδικά, όπως τα παραπάνω) λάθη στο διαγώνισμά τους, δεν είναι αυτονόητο ότι αντέγραψαν, ακόμα και αν δεν τους αντιλήφθηκε κανείς την ώρα του διαγωνίσματος; Γιατί, Γιαννάκη; Γιατί Μιχαλάκη; Τι θα πούμε τώρα στη μαμά, ε;

Εμείς εδώ επισημαίνουμε την αυταπόδεικτη περίπτωση αντιγραφής και λογοκλοπής: η αρθρογράφος ξεσήκωσε υλικό από άρθρο του 2007 από άλλο περιοδικό, διατηρώντας αυτούσια και τα λάθη. Elementary, my dear Watson... Εμ κοπυπάστωμα, εμ άρπα-κόλλα. Γιατί κυρία μου;

Να σας πούμε γιατί: διότι οι προθεσμίες πίεζαν, διότι η αρθρογράφος βιαζόταν να στείλει το κομμάτι της στο περιοδικό και διότι ήθελε να κάνει και μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα. Βέβαια όχι και τόσο ξένα, μια και το έντυπο απ’ όπου αντλήθηκε το κείμενο της αντιγραφής (στο οποίο ακόμα εργάζεται η αρθρογράφος) ανήκει σε άλλον εκδοτικό όμιλο από αυτόν του περιοδικού όπου το αντιγραμμένο κείμενο επικολλήθηκε. Μπερδεμένα πράγματα ε;

Τι να κάνουμε; Έτσι δουλεύει το freelancing:

Υπάρχουν εποχές που έχεις 4 κουτάλια και 8 πιάτα γεμάτα σούπα μπροστά σου και δεν ξέρεις από πού να πρωτοξεκινήσεις (δίλημμα του γαϊδάρου του Χότζα – θυμίζουμε ότι το στόμα είναι πάντα ένα). Τις εποχές αυτές, ίσως να θεωρείς την αντιγραφή-λογοκλοπή ως αναφαίρετο δικαίωμά σου για να βγει η δουλειά, για να παραδώσεις το project. Expediency το λένε, δλδ μπαγαπόντικη αποτελεσματικότητα, ψευτο-καπατσωσύνη και κατ’ επίφασιν συνέπεια στις υποχρεώσεις που έχεις αναλάβει: "Έλα μωρέ, ποιος θα το καταλάβει; Πάμε, δώσ’ του να το ξεπετάξουμε και προχωράμε στο επόμενο" είναι το σχετικό σκεπτικό. Ξεσηκώνεις, λογοκλέπτεις, συρράπτεις. Συμφύρεις επειδή απλά έτσι σε συμφέρει.

Τις εποχές όταν τα κουτάλια και τα πιάτα μαζεύουν σκόνη, εσύ τι θα κάνεις; Απλά θα τα ξεσκονίζεις και θα τα γυαλίζεις, ή θα φτιάξεις καμιά σουπίτσα μπας και τα χρησιμοποιήσεις τα έρημα τα σκεύη after all, ε; What’s it gonna be?

He has an oar in every man's boat,
and a finger in every pie.
Miguel de Cervantes, "Don Quixote"
.
.
.

Sunday, 5 October 2008

plagio culinario

σε ελεύθερη μετάφραση 'λογοκλοπή αλά ισπανικά'


ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Ελληνικό περιοδικό μαγειρικής, τεύχος Μαρτίου 2007.

ΣΧΟΛΙΟ:
Ξεκινάμε από τα σημεία που έχουμε επισημάνει με κόκκινο:

Όσο αφορά στη διατύπωση «γαστρονομικές της πρόσφορες», καταλαβαίνετε ότι, στα παρόντα συμφραζόμενα, πρόκειται για παρατονισμό. Έλα όμως που το «πρόσφορες» είναι υπαρκτή λέξη, όπως είναι και το «προσφορές», οπότε ο ορθογραφικός έλεγχος του επεξεργαστή κειμένου δεν το ανιχνεύει ως λάθος.

Πάμε τώρα στη «ρεβιθιά». Πιστεύουμε η συγγραφέας του άρθρου να μην εννοεί ότι συστατικό στο cocido madrileño (κοθίδο μαδριλένιο) είναι το φυτό της ρεβιθιάς. Σίγουρα θα εννοεί τα ρεβίθια, τα όσπρια, τον καρπό του φυτού. Άλλωστε, μία μόνο ματιά στη σχετική φωτογραφική αναζήτηση του Γούγλη θα σας δείξει ρεβίθια, πολλά ρεβίθια, όχι όμως ρεβιθιές.

Προχωράμε στα αποσπάσματα επισεσημασμένα με μπλε, όπου βλέπουμε ένα ανεξήγητο πιάτο που η συγγραφέας απλά αναφέρει (και επισημαίνει με έντονα γράμματα) ως «callos tripe» (αριθμ. 1) χωρίς να εξηγεί τι είναι. Δεν μπορούμε παρά να υποθέσουμε ότι αυτή η διατύπωση θα την προβλημάτισε, οπότε το αντιπαρήλθε. Σωστά την προβλημάτισε, καθώς τέτοια λέξη στα ισπανικά δεν υπάρχει. Callos στα ισπανικά (ή και menudos, ανάλογα με την περιοχή) είναι ο καθ’ ημάς πατσάς (από στομάχι μηρυκαστικών, όχι τα ποδαράκια). Όμως, στα ισπανικά, πέρα από το callos (που συνήθως χρησιμοποιείται για να δηλώσει το παρασκευασμένο πιάτο), και τους συγγενικούς όρους vientre, pancita και mondongo (τα δύο τελευταία κυρίως στην ισπανόφωνη νότιο Αμερική) υπάρχει και το tripas (συνήθως στον πληθυντικό). Tripa λοιπόν στα ισπανικά, trippa στα ιταλικά και (τα-τα-τααα!) tripe (προφορά τράιπ) στα αγγλικά είναι ο πατσάς.

Τι κάνουν μία ισπανική λέξη δίπλα-δίπλα με την αγγλική της ερμηνεία σε ελληνικό μαγειρικό κείμενο; Εμάς για λογοκλοπή μάς μύρισε, και το ψάξαμε λίγο παραπάνω το θέμα. Πήγαμε στο Γούγλη και δώσαμε "besugo al horno" callos tripe caracoles "tortilla de patatas" (όπως το βλέπετε, αυτούσιο με τα εισαγωγικά) και βγήκαν 15 ευρήματα. Ένα από αυτά (διαλέξαμε ένα, μια και 3-4 από αυτά έχουν –χα!- ύποπτες ομοιότητες στο περιεχόμενό τους) βρίσκεται στην παρακάτω διεύθυνση: http://www.spainturismo.com/madrid/cuisine.html. Σας παραθέτουμε και ένα απόκομμα από τη σελίδα αυτή, με τα επίμαχα εδάφια υπογραμμισμένα με κόκκινο:


Κάντε μία παραβολή αγγλικού και ελληνικού κειμένου και θα δείτε ότι το ελληνικό κείμενο είναι ξεπατικωμένο από το αγγλικό. Λογοκλοπή, λοιπόν…

Η παραβολή αυτή μάς δείχνει ότι:
-η συγγραφέας δεν ήξερε ή δεν θυμόταν τι σήμαινε το tripe στα αγγλικά. Ουδέν μεμπτόν. Όμως, ένα λεξικό δε μπορούσε ν’ ανοίξει για να διαφωτίσει και τους αναγνώστες της; Στο κάτω-κάτω, μαγειρικό άρθρο γράφει. Δεν ήξερε, απλά το μετέγραψε αυτούσιο από το πρωτότυπο κείμενο, και δεν πα’ να κουρεύονται οι αναγνώστες.
-η συγγραφέας δεν επισημαίνει «το φημισμένο besugo al horno» (αριθμ. 2) με έντονους χαρακτήρες, και δεν το εξηγεί στα ελληνικά, κάτι που έχει κάνει με τα προηγούμενα ισπανικά πιάτα. Θα πρέπει να σκέφτηκε: «εδώ με το tripe δεν βγάζω άκρη, με το besugo θα τρέχω τώρα; Άσε να το χώσω στο ελληνικό κείμενο και να το περάσω στο ντούκου έτσι αυτούσιο στα ισπανικά, ώστε να προσδώσω ολίγην αμπιάνς εξοτίκ (ambiance exotique). Πολλοί θα το διαβάσουν, λίγοι θα το καταλάβουν. Πρέπει να παραδώσω και το άρθρο σε πέντε λεπτά… άστα-βράστα!». Βέβαια, να επισημάνουμε ότι για το besugo τής δίνουμε δίκιο. Ακόμα και η ισπανική Wikipedia έχει 11 διαφορετικές εναλλακτικές απαντήσεις για το τι μπορεί να σημαίνει. Χωρίς να μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες, να πούμε ότι το besugo είναι ψάρι που αντιστοιχεί με το δικό μας φαγκρί, ή με το μουσμούλι, ή με τον κεφαλά.

Επομένως: εμ ξεπατίκωμα από το Διαδίκτυο και κοπυπάστωμα χωρίς καμμία αναφορά στην πηγή, εμ λογοκλοπή, εμ πρόχειρη μετάφραση, εμ δουλειά άρπα-κόλλα (quick and dirty) με το να παραλείπει ό,τι δεν έχει χρόνο να ερευνήσει. Να επισημάνουμε ότι η συγγραφέας έχει βάλει φαρδύ-πλατύ τ’ όνομά της στο άρθρο, γι αυτό κι εμείς την προσφωνούμε έτσι. Δεν είχε καν την ευαισθησία (ευθιξία;;) να γράψει «Επιμέλεια κειμένου: Ελπινίκη Γιατρεχαγυρευοπούλου», όπου η λέξη «επιμέλεια» συχνά (φοριέται πολύ τα τελευταία 2-3 χρόνια σε μαγειρικά περιοδικά, και δεν εννοούμε τις ελληνικές εκδόσεις ξένων τίτλων που νομίμως –αν και όχι πάντα αλάνθαστα- μεταφράζουν άρθρα τους) σημαίνει απλά : ένα σύμφυρμα, μία φύρδην μίγδην ξεπέτα για να βγάλουμε ύλη.

----------------------
Είδατε τι κακό μάς έχει εύρει; Ορίστε άλλο ένα απόσπασμα από το ίδιο τεύχος του περιοδικού (αυτή τη φορά, από τη σελίδα 24):



Τη σύγχυση μεταξύ ρεβίθια/ρεβιθιά και πρόσφορες/προσφορές την κατανοούμε. Αλλά αλεύρω, αλεύρεις, αλεύρει, αλεύρουμε... ; Δηλαδή, σαν το «εγώ κολοκοτρώνω, εσύ κολοκοτρώνεις, αυτός κολοκοτρώνει» από την ταινία «Πολίτικη Κουζίνα» ένα πράμα. It’s déjà vu all over again.

Wednesday, 4 April 2007

Λογοκλοπή: 4 από 4, για να σπατσάρουμε

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Μηνιαίο περιοδικό φαγητού, τεύχος 1, συνέχεια του ίδιου άρθρου από τρία προηγούμενα post.

Η παραπάνω σαρωμένη εικόνα είναι σε αρκετά υψηλή ανάλυση ώστε, αν κάνετε κλικ πάνω της, να είναι αρκετά ευανάγνωστη σε μεγαλύτερο μέγεθος.

ΣΧΟΛΙΟ:
Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.soyouwanna.com/site/syws/champagne/champagne.html, απ' όπου συνεχίζεται σε δύο πρόσθετες σελίδες. Αν προτιμάτε να έχετε το πρωτότυπο άρθρο σε μία ενιαία σελίδα, μπορείτε ν' ανατρέξετε στη διεύθυνση http://www.soyouwanna.com/site/syws/champagne/champagnefull.html

Το απόσπασμα από το σχετικό αγγλικό άρθρο παρατίθεται παρακάτω (το κείμενο είναι ακριβέστατο - η μορφοποίηση όχι). Το ξεπατίκωμα συντελείται από τα σημεία σημειωμένα με κόκκινο.

----------
Ανοίγουν εισαγωγικά:

Chill
Like many beverages, champagne is best enjoyed at a cool temperature. You should be looking to pour it from the bottle at 43 to 48 degrees Fahrenheit or 7 degrees Celsius. If your bottle isn't yet that cool, you can chill it by either placing it in the refrigerator for a few hours (though not much longer unless you want it to taste like that left-over meatloaf) or by placing it in a bucket filled with a mixture of ice and water. If you need to chill it in a hurry, throw a handful of salt into that slush, which will reduce its temperature below zero and speed the chilling. In no event should you ever leave champagne to chill in your freezer -- it will screw up the balance of the alcohol and botch all that lovely expensive liquid.

Remove Cork
There are a few layers you need to cut through before you even get to the cork. First, pull off just enough foil to reveal the cork. The cork itself is protected in a wire cage. On the side of that cage, you will see a section of the wire twisted into a cute little handle. Pull that handle away from the side of the cage and untwist the wire. Be careful as you do so, and point the cork away from yourself and other favored persons -- there's a reason that wire is there. The cork can erupt at any time now, so keep a tight hold on it. Then, firmly gripping the cork with one hand, use your other hand to twist the bottle slowly and smoothly -- remember, twist the bottle, not the cork. You want the cork to emerge from the bottle with a gentle sigh, not a raucous pop. Think of it this way: the louder the pop, the fewer bubbles you will enjoy later.

Κλείνουν τα εισαγωγικά
----------

ΣΧΟΛΙΟ ΙΙ:
Αν προσθέσουμε-σουμάρουμε και τα τρία προηγούμενα posts, βλέπουμε ότι το ελληνικό άρθρο είναι εμφανώς ξεσηκωμένο και αντιγραμμένο, όχι μόνο στο περιεχόμενο, αλλά και στην ίδια τη δομή του: διάρθρωση, επικεφαλίδες και νοηματικές ενότητες.

Θα ήθελα να ρωτήσω τη ελληνίδα συντάκτρια τί ποσό (ανερυθρίαστα) έλαβε ως αμοιβή για το (ντεμέκ) πόνημά της αυτό, αλλά η καλή μου ανατροφή δεν το επιτρέπει.

Επίσης, η ατακτουλικ-o-σκανταλιάρικη (impish-o-mischievous) πλευρά μου μονολογάει και λέει: "Ούτε ψύλλος στον κόρφο του εκδότη, θέλεις διευθυντή, θέλεις κατά νόμο υπεύθυνου τον οποίον μπορεί κάλλιστα να εγκαλέσουν για τη λογοκλόπο πένα της συντάκτιδός του. Τι θα κάνει; What to do? Que faire?"

Α, ξέχασα. Σε περίπτωση που κάποιος αναρωτιέται εάν οι κουτόφραγκοι αντέγραψαν από εμάς τους φωστήρες και περιούσιους (είπαμε, καλύπτουμε παν ενδεχόμενο εδώ): τα Errata Culinaria είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι το αγγλικό άρθρο αναρτήθηκε στην αγγλόφωνη ιστοσελίδα κάποια στιγμή το 2000, στιγμή καθ'ην το εν λόγω περιοδικό δεν υφίστατο.

Όπερ έδει δείξαι (quod erat demonstrandum), για τη λογοκλοπή, λοιπόν.
.
ΣΧΟΛΙΟ ΙΙΙ:
Πρέπει να σχολιάσουμε και δύο errata που υπάρχουν στο ελληνικό κείμενο (σημειωμένα με πράσινο στη σαρωμένη σελίδα):
.
1.
η πίεση πίσω από κάθε φελλό σαμπάνιας "αντιστοιχεί σε περίπου 27 κιλά ανά ίντσα", λέει το κείμενο.
.
Εγώ, ανασκαλεύοντας τις αμυδρές αναμνήσεις μου από τη Φυσική Γυμνασίου (πράσινο εξώφυλλο, και Αλκίνοος Μάζης ο συγγραφέας), θυμάμαι ότι υπάρχουν τα συστήματα μονάδων. Το μετρικό MKS περιέχει το μέτρο και το κιλό, σε αντίθεση με το βρετανικό, το οποίο ακολουθούν και οι αμερικάνοι, στο οποίο ανήκει η ίντσα. Οπότε, σε άλλο σύστημα ανήκει το κιλό και σε άλλο η ίντσα, η οποία στη χώρα μας απαντάται μόνο στις διαμέτρους υδραυλικών σωλήνων.
.
Στην περίπτωση αυτή, η συντάκτις θα είδε γραμμένο κάπου το ότι η σχετική πίεση είναι 60 λίβρες ανά τετραγωνική ίντσα, 60 pounds per square inch (να θυμηθούμε εδώ ότι πίεση ίσον τη δύναμη διά την επιφάνεια). Μετά, η κυρία διαίρεσε το 60 με το 2,2 και προέκυψαν τα 27 κιλά. Συλλογισμός σωστός (ένα κιλό είναι 2,2 λίβρες), μέθοδος σωστή, πράξεις σωστές, αποτέλεσμα λάθος, διότι στη φυσική απαγορεύεται η μίξη μονάδων από διαφορετικά συστήματα. Κι εγώ αν πάω στο μπακάλη και ζητήσω "ένα κιλό και δέκα ουγκιές" ρύζι, ο μπακάλης σίγουρα θα με προγκήξει.
.
Στις ίντσες τα πράγματα ζόρισαν για την κυρία: μία ίντσα = 2,54 εκατοστά, αυτό το ξέρουμε, θα πρέπει να το γνώριζε κι αυτή. Μία τετραγωνική ίντσα, πόσα τετραγωνικά εκατοστά να 'ναι, άραγε; Δύσκολη η πράξη, λοιπόν, κι έτσι άφησε τη μετατροπή σε τετραγωνικά εκατοστά λειψή.
Yo! Wassup ovah heah (What's up over here)? High-school geometry (surface areas) too much for 'ya?
Ρε συ...! Τι έγινε εδώ να 'ούμε; Η γεωμετρία του γυμνασίου (εμβαδά) σου 'πεσε κομμάτι βαριά;
.
2.
Η σαμπάνια μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο για "τρεις καλές ημέρες", λέει το κείμενο.
.
Για μένα καλή μέρα μπορεί να είναι όταν:
- κερδίσω το Λόττο
- μου κάτσει το αντικείμενο του πόθου μου
- μου βγαίνει ανελλιπώς η πασιέντζα όποτε μελετώ το ανωτέρω συμβάν
- κόψω το τσιγάρο
- έχει πανσέληνο και δεν είμαι στην ταράτσα ν' αλυχτώ
- το ωροσκόπιό μου θα μου πει "όλα καλά"
- πετύχω το απόλυτο λευκό στη μπουγάδα μου και μπω στο επόμενο τηλε-σποτάκι με τον Αρναούτογλου να μου χτυπά την πόρτα για ν' αποτυπώσει on-camera τη συγκλονιστική μου βιωματική μαρτυρία
- κατορθώσω να πω στ' αφεντικό μου την αληθινή μου γνώμη για ελόγου του (give 'im a piece of my mind, lui dire ses quatre vérités) και αυτό να μην επηρεάσει την υπηρεσιακή και μισθολογική μου εξέλιξη, μηδέ τη σωματική μου ακεραιότητα.
.
Για την καλή συντάκτιδα, τι να είναι άραγε οι τρεις καλές ημέρες;
Εμένα μου φέρνει σαν λεξιδάνειο (calque, loan translation) από τη φράση for a good three days, 'άνετα για τρεις μέρες', 'για τρεις μέρες και βάλε'. Αφού το λένε έτσι στα εγγλέζικα, έτσι θα το λένε και στα ρωμέικα, ταμάμ;
.
Με αυτό το post, τέταρτο από τέσσερα, σπατσάρουμε (ολοκληρώνουμε) τα της λογοκλοπής προς το παρόν.
.

Oh, do let me go on. I want to see how it ends.
Spoken by Oscar Wilde when he was told to stop translating from
the Greek text of the New Testament in an Oxford examination,
after his examiners were conclusively persuaded about his fluency.
.
.
.

Sunday, 1 April 2007

Λογοκλοπή: 3 από 4


ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Μηνιαίο περιοδικό φαγητού, τεύχος 1, συνέχεια του ίδιου άρθρου από προηγούμενο post.

Η παραπάνω σαρωμένη εικόνα είναι σε αρκετά υψηλή ανάλυση ώστε, αν κάνετε κλικ πάνω της, να είναι αρκετά ευανάγνωστη σε μεγαλύτερο μέγεθος.

ΣΧΟΛΙΑ:
Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.soyouwanna.com/site/syws/champagne/champagne.html, απ' όπου συνεχίζεται σε δύο πρόσθετες σελίδες.
Αν προτιμάτε να έχετε το πρωτότυπο άρθρο σε μία ενιαία σελίδα, μπορείτε ν' ανατρέξετε στη διεύθυνση http://www.soyouwanna.com/site/syws/champagne/champagnefull.html

Το απόσπασμα από το σχετικό αγγλικό άρθρο παρατίθεται παρακάτω (το κείμενο είναι ακριβέστατο - η μορφοποίηση όχι).

Το ξεπατίκωμα συντελείται από τα σημεία σημειωμένα με κόκκινο.

Ανοίγουν εισαγωγικά:
----------

Size of Bottle
One thing that is a little trickier about champagne though is the size of the bottle. We know, you're probably thinking: "What are you talking about!?" But trust us, champagne comes in a whole universe of sizes, and basic economics tells us that we should buy only as much as we need and no more. Anyway, knowing some of these terms is sure to wow your date. Consider:

Quarter-Bottle 6.3 fluid ounces
Half-Bottle 12.7 fluid ounces
Bottle 25.4 fluid ounces
Magnum 50.8 fluid ounces 2 bottles
Jeroboam 101.6 fluid ounces 4 bottles
Rehoboam 147 fluid ounces 6 bottles
Methuselah 196 fluid ounces 8 bottles
Salmanazar 304.8 fluid ounces 12 bottles
Balthazar 406.4 fluid ounces 16 bottles
Nebuchadnezzar 508 fluid ounces 20 bottles

Sure, you're not going to have much occasion to bust out the Nebuchadnezzar, but at least you now know that those oversized bottles in vintners' windows aren't just hokey advertising gimmicks. You will, however, need to know Half-Bottle, Bottle, and Magnum. If you are dining alone, or simply want to order champagne to accompany dessert, it is cuter -- and more affordable -- simply to order a half-bottle, which will pour out to slightly more than two full glasses. So, one for you and your date, with a little extra that you can graciously pour into your companion's glass. Of course, a Bottle is the standard order if you are having your champagne over dinner. The Magnum comes in handy if you are at dinner with your date's parents, on a double date perhaps, or even dining out for a corporate occasion. In any setting, though, knowing some of these terms is sure to dazzle your company.

Dryness
Once you have identified the size, brand, and year of your champagne, for Pete's sake just go ahead and drink the stuff. If, however, you are really trying to impress, then you can take your particularity one more step. The last variable in choosing a champagne is its level of dryness. Champagne is not alone among wines in occurring in various levels of dryness, but it is unique in that the dryness is largely determined by the winemaker. To understand the process of making a champagne dryer or sweeter than usual, you will need to have a grasp on how the stuff is made.
Usually grapes are chosen at the height of their ripeness, when they contain a good deal of natural sugar. Yeast is added to the juice of those grapes, which converts their ample sugar into ample alcohol. The Champagne region, however, is an atypically cool region of France, in which grapes must be harvested before they are fully ripe. Their sugar content, therefore, is too low to make an alcohol of comparable fortitude. Champagne thus has sugar artificially added to it so that the yeast has more fuel to convert into alcohol. Obviously a winemaker can add greater or lesser amounts of sugar to alter the strength of the finished product -- and, of course, adding more sugar is going to make the champagne taste sweeter too. As you enjoy more and more glasses of champagne, you will develop a taste for whether you prefer it dry or sweet.
As a quick guide, here is a list of the levels of dryness that you can choose in your champagne:

Level of Dryness Amount of residual sugar per liter
Extra Brut, Brut Sauvage, Ultra Brut, Brut Integral, Brut Zero .6%
Brut 1.5%
Extra Dry, Extra Sec 1.2 to 2.0%
Sec 1.7 to 3.5%
Demi-Sec 3.3 to 5.0%
Doux (sweetest) 5% and up

Be warned, even if you are a sweet tooth, champagnes rated as Doux should be used only as a dessert wine. The most popular style will be Brut, and champagne makers save their best grapes for this category

----------
Κλείνουν τα εισαγωγικά

Η παραβολή των δύο κειμένων (πρωτότυπου αγγλικού και ξεπατικωμένου ελληνικού) θα συνεχιστεί σε άλλο ένα post

Προχωρούμε ακάθεκτοι, λοιπόν, στο ίδιο άρθρο.

Εδώ παρατηρούμε ότι τα (κόκκινα) αγγλικά εδάφια απ' όπου η συντάκτις ξεπατικώνει είναι περισσότερο διεσπαρμένα χωροταξικά. Αυτό μάλλον θα συμβαίνει διότι το αγγλικό κείμενο είναι 2500+ λέξεις, κάτι που για ελληνικό περιοδικό αποτελεί υπερβολικό αριθμό λέξεων για ένα μεμονωμένο άρθρο. Η ανάγκη για επιλεκτικότητα στη λογοκλοπή οδηγεί την συντάκτιδα σε λάθη (αχ, αυτές οι προθεσμίες, όπου ο αρχισυντάκτης δεν μπορεί να κατανοήσει τη δημιουργικότητα των πονημάτων μας - άπονη ζωή...), τα οποία θα πρέπει να επισημάνουμε.

Τα λάθη είναι σημειωμένα με πράσινο στο ελληνικό κείμενο.

1.
Μετά τη φιάλη Methuselah, η συντάκτις αντιγράφει λάθος, με αποτέλεσμα οι 4 φιάλες που είναι σημειωμένες με πράσινο κύκλο στο ελληνικό κείμενο να είναι άλλα αντ' άλλων. Εμ λογοκλοπή, εμ λάθος στην αντιγραφή.

2.
Στα ποσοστά σακχάρων στο τελικό προϊόν η κυρία έχει μπλέξει το Ο,6% με το 6%, αλλά αυτό είναι πταίσμα που μπορεί κάλλιστα να είναι και κάμωμα του δαίμονος. Όμως, παραθέτει τα ποσοστά ζάχαρης λες και αυτά αφορούν ζάχαρη που προστίθεται από τον οινοποιό. Αν διάβαζε προσεκτικότερα το άρθρο απ' όπου λογοκλέπτει, θα έβλεπε ότι το αγγλικό πρωτότυπο αναφέρεται σε υπολειμματικό ποσοστό ζάχαρης (residual sugar content).

Στο μούστο, γνωρίζουμε ότι οι ζυμομύκητες, που υπάρχουν άφθονοι στο σταφύλι, τρέφονται με τα σάκχαρα και συμμετέχουν σ' ένα όργιο αναπαραγωγής με τα εξής τρία αποτελέσματα:
α. εκατομμύρια απογόνους (κι άλλους ζυμομύκητες για να συνεχίσουν τον κύκλο)
β. μετατροπή των σακχάρων σε αλκοόλη
γ. διοξείδιο του άνθρακα (αυτό, στην περίπτωση της σαμπάνιας, δεν εκλύεται στην ατμόσφαιρα, αλλά παραμένει στο μπουκάλι)
Όμως, από μία συγκέντρωση αλκοόλης και επάνω, οι ζυμομύκητες δεν μπορούν να λειτουργήσουν, και μάλιστα δεν επιζούν πλέον. Έτσι λοιπόν, ευτυχείς, ευδαίμονες και αρκούντως διονυσιασμένοι, εκμετρούν τον βίο τους, αφήνοντάς μας ένα υγρό με 12% περιεκτικότητα σε οινόπνευμα. Τα σάκχαρα που παραμένουν στο κρασί αυτό (και δεν μετετράπηκαν σε αλκοόλ διότι απλά οι ζυμομύκητες διονυσιασμένοι εξεμέτρησαν τον βίο τους και δεν προκάμανε), είναι η υπολειμματική (residual) ζάχαρη που αναφέρεται στα ποσοστά του πρωτότυπου αγγλικού άρθρου.

Καλό μου παιδί, καμάρι μου (luv, όπως ακούς τις γριούλες ν' αποκαλούν τις νεότερες, αν πας Αγγλία), αφού αντιγράφεις που αντιγράφεις, δεν οφείλεις να καταλάβεις και τι λέει η πηγή της λογοκλοπής σου; Απ' ό,τι βλέπω παραπάνω, μάλλον όχι. I guess not...

Κλείνουμε μ' ένα απόσπασμα από την Παλαιά Διαθήκη, μιά και σήμερα είναι η μέρα του April's Fool.


Answer a fool according to his folly,
lest he be wise in his own conceit.
Proverbs 26:5
ἀλλὰ ἀποκρίνου ἄφρονι κατὰ τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ
ἵνα μὴ φαίνηται σοφὸς παρ' ἑαυτῷ
.
.
.

Wednesday, 28 March 2007

Λογοκλοπή: 2 από πόσα, άραγε;


ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:

Μηνιαίο περιοδικό φαγητού, τεύχος 1, συνέχεια του άρθρου από το προηγούμενο post (φαίνεται, άλλωστε, από τις πρώτες δύο σειρές της σαρωμένης σελίδας).
.
Η παραπάνω σαρωμένη εικόνα είναι σε αρκετά υψηλή ανάλυση ώστε, αν κάνετε κλικ πάνω της, να είναι αρκετά ευανάγνωστη σε μεγαλύτερο μέγεθος.

ΣΧΟΛΙΑ:
Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.soyouwanna.com/site/syws/champagne/champagne.html, απ' όπου συνεχίζεται σε δύο πρόσθετες σελίδες.

Αν προτιμάτε να έχετε το πρωτότυπο άρθρο σε μία ενιαία σελίδα, μπορείτε ν' ανατρέξετε στη διεύθυνση
http://www.soyouwanna.com/site/syws/champagne/champagnefull.html

Το απόσπασμα από το σχετικό αγγλικό άρθρο παρατίθεται παρακάτω (το κείμενο είναι ακριβέστατο - η μορφοποίηση όχι).
Το ξεπατίκωμα συντελείται από τα σημεία σημειωμένα με κόκκινο (και στο σημείο του ελληνικού άρθρου από την επικεφαλίδα "ΠΑΛΑΙΟΤΗΤΑ" και κάτω).


Ανοίγουν εισαγωγικά:
-----------
Vintage
As with any wine, quality varies across the years, in harmony with the quality of the grapes harvested that year and the weather of the harvesting season. Unlike many wines, however, one needn't sample decades worth of champagnes to identify a good year. Champagne is typically held for up to five years by the manufacturing house, but when it is eventually released for purchase, it should be consumed within two years. Choosing a relatively young champagne, therefore, is not considered gauche.

Also, champagne is often blended across years. For a champagne to be considered of a particular year's vintage, at least 80% of the grapes used in producing it must have been harvested in that year. The remaining 20% of the grapes, therefore, can be from other years. Vintners will, accordingly, often blend their champagnes with the "greatest hits" from across the years, which leads to a more uniform quality of beverage. This is yet another reason why choosing any particular vintage of champagne is not that important -- all those of a given marque are quite similar.
For a more precise evaluation of the quality of different vintages, however, check out this Champagne Vintage chart.

----------
Κλείνουν τα εισαγωγικά


Η παραβολή των δύο κειμένων (πρωτότυπου αγγλικού και ξεπατικωμένου ελληνικού) θα συνεχιστεί σε επόμενα post (εξ ου και η αποστροφή του τίτλου "από πόσα άραγε ;;").
.
.
.

Sunday, 25 March 2007

Λογοκλοπή: 1 από πόσα, άραγε;


ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:

Μηνιαίο περιοδικό φαγητού, τεύχος 1
(Δεν συμπεριλαμβάνεται ο μήνας κυκλοφορίας, ώστε το περιοδικό να μη 'φωτογραφίζεται'. Άλλωστε, η παραπάνω σαρωμένη εικόνα -και ο αριθμός σελίδας που περιλαμβάνει- θα πρέπει να λέει κάποια πράγματα στους γνώστες - cognoscenti.)
.
Βέβαια, ο πειρασμός του να υπάρχει μία "in your face" προσέγγιση είναι μεγάλος, αλλά τον αντιπαρερχόμαστε.
.
Η παραπάνω σαρωμένη εικόνα είναι σε αρκετά υψηλή ανάλυση ώστε, αν κάνετε κλικ πάνω της, να είναι αρκετά ευανάγνωστη σε μεγαλύτερο μέγεθος.
.
ΣΧΟΛΙΑ:
Σε αυτό το post, δεν μας ενδιαφέρει τόσο η πραγματολογική ορθότητα του κειμένου. Βέβαια, δεν μπορούμε να μη σχολιάσουμε τα παρακάτω (σημειωμένα με πράσινο στη σαρωμένη εικόνα της σελίδας):
.
1.
τα σταφύλια στη Γαλλία θερίζονται
.
2.
πια μάρκα και χρονολογία σκέφτεστε να παραγγείλετε
("άλλο πια και άλλο ποια" όπως θα έλεγε και η buxom Πέπη Τσεσμελή του πάλαι ποτέ "Ερωτοδικείου")
[spoiler: αυτή η αναφορά αποδεικνύει ότι τα errata culinaria είναι ηλικίας άνω των 30, n'est-ce pas?]
.
τρίτο και καλύτερο:
"Κυρίως προέρχονται από τρεις επαρχίες της παραπάνω περιοχής: Reims, Marne, or Cote de Blancs."
.
Διαβάζοντας το απόσπασμα αυτό, κάποιος αναρωτιέται: τι γυρεύει το αγγλικό or σε ελληνικό κείμενο, όταν μάλιστα δεν έχει σχέση με τα τριγύρω γαλλικά τοπωνύμια;
Μία έρευνα στο Google μας δίνει τη μοναδική πηγή της λογοκλοπής και αντιγραφής.
.
Δυστυχώς, εδώ η συντάκτρια του άρθρου κοινώς "την πάτησε" με το copy-paste, διότι αυτό το or την πρόδωσε. Τώρα, λοιπόν, θα καθίσει και θα τ' ακούσει ("now she will have to face the music", όπως θα έλεγαν και στη γλώσσα του πρωτότυπου άρθρου).
Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.soyouwanna.com/site/syws/champagne/champagne.html, απ' όπου συνεχίζεται σε δύο πρόσθετες σελίδες.
.
Αν προτιμάτε να έχετε το πρωτότυπο άρθρο σε μία ενιαία σελίδα, μπορείτε ν' ανατρέξετε στη διεύθυνση
.
Το απόσπασμα από το σχετικό αγγλικό άρθρο παρατίθεται παρακάτω (το κείμενο είναι ακριβέστατο - η μορφοποίηση όχι).
Το ξεπατίκωμα συντελείται από τα σημεία σημειωμένα με κόκκινο (και στο σημείο του ελληνικού άρθρου από την επικεφαλίδα "ΜΑΡΚΑ" και κάτω).
.
.
Ανοίγουν εισαγωγικά:
-----------
1. CHOOSE A BOTTLE OF CHAMPAGNE
Relax. The best thing about champagne, as compared with regular wines, is that there are significantly fewer choices out there, so you really need to learn only a few classics that are sure to appear on any menu. Of course, if you're purchasing your champagne at a liquor store, your choice will be even easier.

Marque
Vintage
Size of Bottle
Dryness

Marque
The first thing you will need to determine is which brand and year you intend to order. Unlike wines in general, the best champagnes hail from only a few sources. By definition, true "champagne" comes only from that region of France that bears the same name. Specifically, the Champagne region is 90 miles northeast of Paris, close to the border with Belgium. Champagnes themselves typically come from one of three areas within that region: Reims, Marne, or Cote de Blancs. Unlike most wines that are named after vineyards, champagnes are named for the houses that produce them. These houses, in turn, produce various brands of champagne, which are known as marques. When you ultimately are forced to select a bottle of champagne, it will be these marques from which you must choose. Mercifully, the list of most famous champagne marques is relatively short, so if you can remember it -- or even just a few items on it -- you will never fail to find something familiar in a liquor store or on a restaurant menu:

Marque Area of the Champagne Region Bollinger Ay Charles Heidsieck Reims Krug Reims Moet et Chandon Epernay G.H. Mumm Reims Joseph Perrier Marne Ruinart Reims Taittinger Reims Veuve Cliquot-Ponsardin Reims

While each of these marques is a great champagne, you will need to taste many different marques before you can determine your own preference. But since there is the handy Half-Bottle size available, this should not prove to be a prohibitively expensive habit.
----------
Κλείνουν τα εισαγωγικά
.
.
Η παραβολή των δύο κειμένων (πρωτότυπου αγγλικού και ξεπατικωμένου ελληνικού) θα συνεχιστεί σε επόμενα post (εξ ου και η αποστροφή του τίτλου "από πόσα άραγε ;;").

They lard their lean books
with the fat of others' works.

Robert Burton (1577–1640),
"The Anatomy of Melancholy"
.
.
.

Saturday, 10 February 2007

Λογοκλοπή

Το συμβάν της λογοκλοπής είναι υπαρκτό.

Λίγη υπομονή και θα το δείτε δημοσιευμένο κάποια στιγμή το Μάρτιο.