taro-taro-taro

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Ιστοσελίδα η οποία περιγράφει το δείπνο της απονομής των βραβείων των Χρυσών Σκούφων 2009.


ΣΧΟΛΙΟ:
Δεν σχολιάζουμε τα πιάτα ή την παρουσίασή τους. Αυτά διεκπεραιώθηκαν από επαγγελματίες. Θα σχολιάσουμε όμως τη δημοσιογραφική κάλυψη και το λεκτικό της, ώστε να δούμε πώς διεκπεραιώθηκε από επαγγελματίες της γραφίδας – μία επαγγελματία του ειδικού τύπου, στην περίπτωσή μας.

Πάμε λοιπόν στη ρίζα ταρό (taro στα αγγλικά), μυστηριώδη κατά τη δημοσιογράφο. Εντύπωση κάνει η (αποτυχημένη, κατά τη γνώμη μας) απόπειρα της δημοσιογράφου για χαριτωμενιά όταν, ακκιζόμενη και Μενεγακίζουσα, μας ρωτάει «Το μέλλον το λέει;», παραπέμποντας στο αγγλικό tarot, τα γνωστά μαντικά τραπουλόχαρτα. Απλά προσπερνά το θέμα, αναφέροντάς (το ταρό) ως τροπικό φυτό, δημοφιλές στις κουζίνες της βόρειας Ασίας. Κάτι δεν πηγαίνει καλά όταν ο προσδιορισμός «τροπικό» και η φράση «βόρεια Ασία» εμφανίζονται δίπλα-δίπλα. Αυτό διότι υπάρχει πολλή Ασία βόρεια του Τροπικού του Καρκίνου, όπου το κλίμα δεν είναι πλέον τροπικό. Γιατί όλες αυτές οι παρατηρήσεις; Μα διότι βλέπουμε ότι η συγγραφέας τριγυρνάει το θέμα, αλλά δεν το αγγίζει, αρκούμενη σε πλατειασμούς και κενολογίες («χρησιμοποιείται κυρίως σε κουζίνες της Βόρειας Ασίας», λ.χ.), προϊόντα της άγνοιάς της ή, έστω, της απροθυμίας της να ψάξει το θέμα λίγο παραπάνω.

Για να σας πούμε και την αλήθεια, καμία από τις κατά το μάλλον ή ήττον πετυχημένες περιγραφές που διαβάσαμε για το εν λόγω δείπνο δεν επεσήμανε τι ήταν το ταρό, παρόλο που είναι κάτι γνωστό. Εμείς λοιπόν θα σας προσφέρουμε την απάντηση: πρόκειται για το κολοκάσι, που μπορεί σε μερικούς να ακούγεται εξωτικό, αλλά είναι πασίγνωστο σε Κύπριους και Καριώτες. Πρόκειται για το φυτό Colocasia esculenta. Θα το δείτε επίσης να αναφέρεται ως ένα από τα είδη cocoyam (σε Δυτ. Αφρική), dasheen ή και eddo (στην Καραϊβική) και poi (σε Χαβάη και Πολυνησία). Τα φύλλα του αποτελούν βασικό συστατικό της σούπας callaloo (Καραϊβική). Προσοχή όμως, διότι  σε μερικά μέρη της Ελλάδος, αλλά και στο λεξικό του Καρδούλη, «κολοκάσι» ονομάζεται αυτό που στα αγγλικά αποκαλείται Jerusalem artichoke και στα γαλλικά topinambour, με το επιστημονικό όνομα Helianthus tuberosus.

Το ταρό-κολοκάσι (Colocasia esculenta) το είχαμε συζητήσει σε παλαιότερο άρθρο, όπως είχαμε συζητήσει και την αγκινάρα της Ιερουσαλήμ.

Πιστεύουμε να πληροφορήσαμε την κυρία δημοσιογράφο γεύσης περί τίνος συστατικού πρόκειται, ώστε να αφαιρέσουμε λίγο από το περιττό μυστήριο με το οποίο το περιέβαλε.

Here's the one who likes all our pretty songs

And he likes to sing along

And he likes to shoot his gun

But he don't know what it means.

Kurt Cobain, "Nevermind"

.

.

.

Danish is one thing, Dutch is another

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Ιστοσελίδα ελληνικού περιοδικού γεύσης (και όχι μόνο), 3 Σεπτεμβρίου 2009. Ως συνήθως, τα errata σημειώνονται με κόκκινο.

ΣΧΟΛΙΟ:

Εδώ η αρθρογράφος μάλλον έχει μπλέξει τους Δανούς (Danish στα αγγλικά) με τους Ολλανδούς (Dutch στα αγγλικά). Εμείς απλά της θυμίζουμε ότι η Νότια Αφρική επικοίστηκε από Ολλανδούς, οι οποίοι αποτελούσαν τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα Ευρωπαίων και τη μετέπειτα λευκή ελίτ και ότι οι Δανοί αποτελούν ισχνή μειοψηφία στη Νότιο Αφρική. Την παραπέμπουμε εδώ και εδώ, ώστε να συμπληρώσει τα κενά της. Είμαστε περίεργοι τι θα έγραφε για τους Pennsylvania Dutch. Θα τους αποκαλούσε κι αυτούς "Ολλανδούς";

Μείνετε συντονισμένοι: συνεχίζουμε με ρίζες που λένε το μέλλον (sic), από την ίδια πηγή.

.

.

.

dictionary-schmictionary: Λεξικό να σου πετύχει - 4 από 4

Σήμερα τελειώνουμε την ενασχόλησή μας με το λεξικό επιστήμης και τεχνολογίας τροφίμων, πόνημα πανεπιστημιακού δασκάλου.

Χώματα και Συκώτια

Σχόλιο για το λήμμα 1653:

H χωματίδα που αναφέρει ο συγγραφέας είναι ψάρι! Θα το βρείτε και χαματίδα, χρωματίδα ή γλωσσάκι και αναφέρεται κυρίως στα ψάρια των ειδών Platichthys flesus, Pleuronectes platessa και Hippoglossoides platessoides. Ο αγγλικός όρος little bustard αναφέρεται στη χαμωτίδα η οποία είναι πουλάκι και όχι ψαράκι – τατάα… Ορίστε και μία σελίδα με φωτογραφίες τού εν λόγω πτηνού από το Google.

Σχόλιο για το λήμμα 1657:
Eνδιαφέρουσα ακυρολογία (malapropism, αν προτιμάτε). Ο συγγραφέας θα έπρεπε να γράψει livestock (‘ζώα εκτροφής’) αντί του ανύπαρκτου liverstock (sic) που παραπέμπει σε εκτροφή συκωτιού ή συκωτο-αποθέματα.

Το οκτωλεωφορείο - ή (ο)χταλεωφορείο επί το λαϊκώτερον
Ο λαδοκόκορας

Για το λήμμα 2321, υπενθυμίζουμε στον κ. καθηγητή ότι το χταπόδι λέγεται octopus (ετυμολογούμενο από τις λέξεις οκτώ και πους, ‘πόδι’) και όχι octobus(sic) (ετυμολογούμενο άραγε από τις λέξεις οκτώ και λεωφορείο –bus στα αγγλικά).

Το σχόλιό μας για το λήμμα 2331: εδώ έχουν ξεπεραστεί τα όρια της άγνοιας και του φαιδρού, και είμαστε πλέον στα όρια της άνοιας και μωρίας. Old rooster είναι ο γερο-πετεινός, Oil rooster(sic) είναι ο λαδοκόκορας και σίγουρα δεν είναι η «μεγάλη σε ηλικία κότα» όπως ισχυρίζεται ο κ. καθηγητής.

Μία τετράδα

Συνοπτικά σχόλια στα τέσσερα σημειωμένα αποσπάσματα:

1.
Το Quark (προφορά κβαρκ) είναι γερμανικό τυρί, αυτό που οι Βαυαροί και Αυστριακοί αποκαλούν Topfen. Το αντίστοιχο στα γαλλικά θα ήταν fromage frais ή caillé.
2.
Η quenelle δεν είναι πουτίγκα, μια και εμείς οι Έλληνες έχουμε ταυτίσει την πουτίγκα με ένα επιδόρπιο με βάση το ψωμί (τουλάχιστο σύμφωνα με τη βρετανική παράδοση). Θα ήταν πολύ καλύτερο αν ο συγγραφέας απέδιδε τον όρο ως «είδος σπιτικού ζυμαρικού» και ακολουθούσε τη συλλογιστική του όρου dumpling.
3.
Η εν λόγω αλμυρή τάρτα είναι το γνωστό quiche. Ο όρος quinhe(sic) είναι ανύπαρκτος και παραπέμπει στις αγγλικές λέξεις quince ‘κυδώνι’, quinine ‘κινίνο’ και quinoa ‘κινόα, σπόροι ενός Περουβιανού φυτού’
4.
Ίσως θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τον όρο quintessence (‘πεμπτουσία’) και τον ορισμό του συγγραφέα («το εξαίρετο ενός πιάτου») για να εξάρουμε και τη συνεισφορά του συγγραφέα στη μαγειρική βιβλιογραφία. Ένιγουεϊ…

Το σκουληκόψωμο

Στο λήμμα 1594 βλέπετε ότι, σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό καθηγητή, το «σκεύασμα από φύκια» στα αγγλικά λέγεται larva (sic) bread. Εμείς, διορθώνοντάς τον, σας λέμε ότι το «σκεύασμα από φύκια» λέγεται laver bread, ή bara lawr στα ουαλικά. Laver είναι ένα φύκι της οικογένειας Porphyra – ορίστε και η σχετική σελίδα από την αγγλική Wikipedia, η οποία, παρεμπιπτόντως, μάς πληροφορεί ότι στην οικογένεια Porphyra ανήκει και ένα είδος από το γιαπωνέζικο nori, λέξη γνωστή σε αρκετούς καταναλωτές σούσι. Larva, τώρα, ονομάζεται η προνύμφη ενός εντόμου, στάδιο στη μεταμόρφωσή τους: έμβρυο-προνύμφη-νύμφη (ή χρυσαλλίδα)-ενήλικο έντομο. Αν και τα έντομα αποτελούν bona fide βρώσιμα συστατικά σε αρκετές κουζίνες του κόσμου (όπως της επαρχίας Oaxaca στο Μεξικό, λ.χ.), είναι λίγο δύσκολο να αποτελέσουν υλικό σε ένα κελτικό ψωμί. Οπότε, σπεύδουμε να διορθώσουμε τον κ. καθηγητή και να του πούμε ότι το σωστό είναι: «laver bread: σκεύασμα από φύκια (Ουαλία)». Το κωμικό είναι ότι αμέσως παρακάτω (στο λήμμα 1595) ο συγγραφέας αναφέρει το λήμμα larvae ως «νύμφη»(sic), διαπράττοντας ένα ακόμα λάθος, καθώς η νύμφη ενός εντόμου στα αγγλικά λέγεται pupa. Ακόμη πιο κωμικό είναι το ότι, στο λήμμα 1601 (βλέπε φωτογραφία αμέσως παρακάτω) ο συγγραφέας αναφέρει το λήμμα laver και ο ερμηνεύει ως «είδος φυκιού»! Όμως, η μηδενική γλωσσική επιμέλεια στο εν λόγω λεξικό δεν επέτρεψε σε κανένα να δει ότι σύμφωνα με (ακόμα και με τα κακά, στρεβλά και ανάποδα) τα ίδια τα γραφόμενα του συγγραφέα, έντομα (και όχι φύκια, όπως είναι το σωστό) εμφανίζονται ως υλικά σε ουαλικό ψωμί.

Στην περίπτωσή μας θα ταίριαζε γάντι και η ουαλική παροιμία “Llygad cywraint yn mhen anghywraint”, μεταφραζόμενη στα αγγλικά 'Keen eyes are small gain in a head without brain'

Εδώ τελειώνουμε την ενασχόλησή μας με το εν λόγω λεξικό επιστήμης και τεχνολογίας τροφίμων. Μην ανησυχείτε, όμως, έχουμε αφήσει περισσότερα από 70 λάθη μικρότερα ή και μεγαλύτερα από αυτά που καλύψαμε στα τέσσερα τελευταία post. Σας συμβουλεύουμε να μείνετε αλάργα από το λεξικό αυτό αν τύχει και το συναντήσετε στο δρόμο σας. Έχετε καλύτερα πράγματα να κάνετε με τα χρήματά σας από το να τα δώσετε για την αγορά του πονήματος τού πανεπιστημιακού δασκάλου.
.
.
.

dictionary-schmictionary: Λεξικό να σου πετύχει - 3 από 4

Συνεχίζουμε με το λεξικό επιστήμης και τεχνολογίας τροφίμων για τρίτο post, και προχωράμε στα λήμματα 1399 και 1400.
Διαπιστώνουμε ότι ο συγγραφέας έχει πρόβλημα με την ορθογραφία ακόμα και βασικών αγγλικών λέξεων (θυμίζουμε ότι το σωστό είναι temperature για τον όρο «θερμοκρασία», και όχι temparature). Ενδιαφέρον το λάθος αυτό και αρκετά ιδιοσυγκρατικό, καθώς λέξεις που ξεκινούν από tempa- (εξαιρούνται τοπωνύμια και εμπορικές επωνυμίες) δεν υπάρχουν σε αγγλικά, γαλλικά, ή γερμανικά. Ίσως κάποιος μετέγραψε λανθασμένα από χειρόγραφες σημειώσεις; Ίσως πρόκειται για αντιγραφή από ξεθωριασμένη φωτοτυπία; Ποιος ξέρει;

Πάντως, υπήρχε αρκετή απώλεια ή διαστρέβλωση του αρχικού μηνύματος ώστε ακόμα και η λέξη «κυψέλη» να καταντήσει "κυφέλη" (λήμμα 1400). Μία περισσότερο προσεκτική ματιά στο λήμμα 1399 μάς δείχνει ότι τα γράμματα στο αρκτικόλεξο H.I.S.T. δεν αντιστοιχούν με τη φράση “High Temperature Short Time”. Όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για άλλο ένα λάθος του πανεπιστημιακού δασκάλου και συγγραφέα του λεξικού. Το σωστό είναι H.T.S.T. Ορίστε και το άρθρο της Wikipedia για τη σχετική διαδικασία. Αν προτιμάτε κάτι περισσότερο έγκυρο (το «έγκυρο» απευθύνεται σε όσους στηλιτεύουν τη Wikipedia ως προϊόν vulgare, δλδ. ‘συμμετοχικό’ ή ‘λαϊκό’ με την κατά μαντάμ Σουσού έννοια), σας παραθέτουμε το σχετικό λήμμα από το Bender's Dictionary of Nutrition and Food Technology, 8η έκδοση:

Προχωράμε στα λήμματα 1164-1166.
Εδώ, τώρα, για το λήμμα 1164 τι να πούμε; Η σωστή αγγλική απόδοση για το ‘ευώδης, αρωματικός’ είναι fragrant και όχι fragnant. Λέτε ο συγγραφέας να σκεφτόταν τη λέξη stagnant, ‘τελματωμένος, στάσιμος, βαλτωμένος’; Ίσως pregnant, ‘εγκυος’ αλλά και ‘μεστός με νόημα’; Μπα… για άλλη μια φορά βλέπουμε το αποτέλεσμα μισερής και μίζερης αντιγραφής .

Ακόμα και η παραπομπή του λήμματος 1165 στο 1166 είναι ανορθόγραφη, με αποτέλεσμα να μην οδηγεί τον αναγνώστη πουθενά, καθώς η συντετμημένη μορφή του frankfurter είναι frank και όχι fran, όπως ο πανεπιστημιακός δάσκαλος γράφει.

Θα συνεχίσουμε για ένα post ακόμα, ώστε να παραμείνουν 6-7 ντουζίνες λάθη ακόμα για να τ’ ανακαλύψετε εσείς (αν αυτό είναι το βίτσιο σας) στο εν λόγω όχι και τόσο επιτυχές έργο τού πανεπιστημιακού δασκάλου.

Τhe only place where success comes before work is a dictionary.
Vidal Sassoon, British hair stylist, quoting one of his teachers in a BBC radio broadcast.

.

.

.

dictionary-schmictionary: Λεξικό να σου πετύχει - 2

Μετά τη θερινή ραστώνη, συνεχίζουμε με το λεξικό επιστήμης και τεχνολογίας τροφίμων, από το σημείο που είχαμε μείνει. Προχωράμε λοιπόν στο λήμμα 1148.


«τετερτημόριο»; Ενδιαφέρον… Μήπως εδώ ο συγγραφέας έχει καταναλώσει περίσσεια κάποιου προϊόντος της ποτοποιίας Τέττερη; Επίσης, επισημαίνουμε στο συγγραφέα ότι άλλη λέξη είναι το σφαγείο (ο τόπος, το κτίριο, με γενική πτώση του σφαγείου) και άλλη λέξη το σφάγιο (το ζώο, το σφαχτάρι, με γενική πτώση του σφαγίου). Ας το διορθώσουμε λοιπόν και να πούμε (με σωστή διατύπωση αυτή τη φορά) ότι το forequarter είναι το (εμ)πρόσθιο τεταρτημόριο σφαγίου.


Παρακάτω, έχουμε το λήμμα 1397.

Βλέπουμε ότι ερμηνεύει το hindquarter ως «τεμάχιο (κουνελιού)», παρακαλώ. Δηλαδή, εμείς πρέπει να υποθέσουμε ότι για άλλα σφάγια (αρνί, μοσχάρι, χοιρινό, ελάφι, ζαρκάδι, αγριογούρουνο) υπάρχουν άλλες λέξεις για τα εμπρόσθια και οπίσθια τεταρτημόρια;

Εδώ διαπιστώνουμε ότι το εν λόγω λεξικό (πέρα από ανακρίβεια) μαστίζεται και από έλλειψη συνεκτικότητας. Το λήμμα quarter (με την εκδοροσφαγική-ανατομική έννοια) πότε σημαίνει «τεταρτημόριο» οποιουδήποτε σφαχταριού, και πότε σημαίνει «κομμάτι κουνελιού»; Να διορθώσουμε τον απρόσεχτο συγγραφέα (και πανεπιστημιακό δάσκαλο, θυμίζουμε). Τα τετράποδα ζώα (quadripeds) αποτελούν την πλειοψηφία των σφαγίων (carcasses). Τα υπόλοιπα σφάγια αφορούν κυρίως πουλερικά. Τα τετράποδα σφάγια εμπορεύονται στη χοντρική ολόκληρα, σε ημιμόρια/ημισφάγια/μισάδια, ή σε τεταρτημόρια.

Αν νομίζετε ότι ο πανεπιστημιακός δάσκαλος μπερδεύτηκε όσο αφορά στους ξενόγλωσσους όρους του λεξικού, ορίστε και ένα ελληνικό λήμμα, το 1567:

Άνευ σχολίου εδώ…

Μια που φτάσαμε στο 1567, ας προχωρήσουμε ένα λήμμα παρακάτω, στο 1568.

Εδώ ο συγγραφέας έχει μπλέξει την εταιρική επωνυμία με το επιμέρους προϊόν. Δεν λέμε, ανθρώπινη αδυναμία είναι. Και η γιαγιά μας η μακαρίτισσα μάς έλεγε «πήγαινε, χαρά μου, να μου πάρεις μία Κολυνός απ’ το μπακάλη» και με τον όρο «Κολυνός» (Kolynos) εννοούσε μία οποιαδήποτε οδοντόκρεμα, όχι απαραίτητα τη συγκεκριμένη μάρκα. Η γιαγιά μας, βέβαια, είχε πάει μονάχα στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού, ούτε σε πανεπιστήμιο δίδασκε, ούτε λεξικά συνέγραψε. Θα συνεχίσουμε...

.

.

.

dictionary-schmictionary: Λεξικό να σου πετύχει!!

Χαζεύοντας σε βιβλιοπωλείο πριν από 1-2 χρόνια, εντοπίσαμε ένα κάποιο λεξικό επιστήμης και τεχνολογίας τροφίμων.

1. Μας έλειπε ένα ευσύνοπτο έργο για να καλύψει τα κενά μας στους τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας τροφίμων. Διαπιστώσαμε

2. ότι ο συγγραφέας ήταν πανεπιστημιακός δάσκαλος και

3. ότι η ημερομηνία έκδοσης ήταν το 1998 (β´ έκδοση, παρακαλώ).

Δλδ.: έγκυρος συγγραφέας και σχετικά πρόσφατη έκδοση της τελευταίας δεκαετίας, σκεφτήκαμε. Οπότε, αγοράσαμε το λεξικό μάνι-μάνι, χωρίς περαιτέρω ξεφύλλισμα, καθώς έπρεπε να σπεύσουμε σε επικείμενη συνάντηση για να χαζέψουμε κάτι μαχαίρια τύπου santoku της Global, τα οποία ανέκαθεν χαλβαδιάζαμε.

Φτάνοντας σπίτι, ξεφυλλίσαμε το εν λόγω πόνημα και μπορούμε πλέον βάσιμα και τεκμηριωμένα να ισχυριστούμε ότι πρόκειται για τα πιο πεταμένα 14 ευρώ που δώσαμε ποτέ. Τι διαπιστώσαμε;

-λήμματα γραμμένα άλλα αντ’ άλλων: φύρδην μίγδην ή helter-skelter, αν προτιμάτε
-παραπομπές που δεν οδηγούν πουθενά
-πληθώρα από ανορθογραφίες σε ελληνικούς και ξενόγλωσσους όρους, λες και κάποιος μετέγραφε στον Η/Υ (ή μήπως ήταν μηχανή στοιχειοθεσίας με τους πάλαι ποτέ «τσίγκους»;) κακογραμμένες χειρόγραφες σημειώσεις
-χονδροειδείς πραγματολογικές ανακρίβειες σε μαγειρικά λήμματα από συγγραφέα που ελάχιστα φαίνεται να κατέχει από μαγειρική.

Ο μόνος πιθανός λόγος που μπορούμε να σκεφτούμε για την κυκλοφορία του εν λόγω πονήματος είναι αυτός της «αρπαχτής» από μέρους του συγγραφέα ο οποίος το επέβαλε ως απαιτούμενο σύγγραμμα στους φοιτητές των πανεπιστημιακών παραδόσεών του. (Προσέγγιση: «Αν δεν το αγοράσεις και το διαβάσεις, το μάθημά μου δεν θα περάσεις».)

Αυτό μας θυμίζει τις προ 25ετίας προτροπές καθηγητού/-ριας Φυσικής (άλλου, νοτιότερου πανεπιστημίου) προς τους φοιτητές για να αγοράσουν το «απαραίτητο» εγχειρίδιο ασκήσεων, όπου η πλειοψηφία των ασκήσεων ήταν λογοκλεμμένες-ξεπατικωμένες-αντιγραμμένες κατά λέξη (χωρίς καμία σχετική βιβλιογραφική επισήμανση, βέβαια) από την έκδοση των Halliday και Resnick (συντελεστής ήταν και ο Walker, αλλά συχνά τον άφηναν απ’ έξω, καθώς το βιβλίο αναφερόταν ως «Halliday-Resnick»).

Πάμε να δούμε μερικές μόνο από τις δεκάδες αβλεψίες του εν λόγω λεξικού. Λήμμα 0169, λοιπόν:

Εδώ, ο συγγραφέας έχει μπλέξει το μπέιγκελ (bagel) με το ντόνατ. Ό,τι και να κάνεις, όπως και να το δεις, το μπέιγκελ δεν σιροπιάζεται. Για να δούμε τι λέει για το ντόνατ στο λήμμα 0904 παρακάτω:

.
Εδώ, σαν ερμηνεία το πέτυχε. 'Ομως, η ορθρογραφία στα αγγλικά είναι άλλα αντ' άλλων: να επισημάνουμε ότι η ορθογραφία στα βρετανικά αγγλικά είναι doughnut και στα αμερικάνικα αγγλικά είναι donut. To douhnut είναι ανύπαρκτο.

-------------------------------

Από τα αρτοσκευάσματα, προχωράμε στα πτηνά, και στο λήμμα 0417:

Εδώ διαπιστώνουμε ότι ο συγγραφέας μάλλον έχει επηρρεαστεί από το άγριο άλογο (το άλογο Μάσταγκ της Αμερικάνικης Δύσης, ή το σχετικό ομώνυμο μοντέλο της Ford).


Προχωράμε λοιπόν στο λήμμα 1318 ώστε να διασταυρώσουμε τις γνώσεις του συγγραφέα.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν: ο αγριόγαλος πώς λέγεται στα αγγλικά; Bustang, Bustrad, ή κάποιο παράγωγό τους; Θα σας απογοητεύσουμε, αλλά η απάντηση είναι bustard, όπως επιβεβαιώνει και το σχετικό άρθρο της Wikipedia.

Θα συνεχίσουμε...

Experience is the name everyone gives to their mistakes.

Oscar Wilde (1854–1900)

Irish poet and playwright.

.

.

.

déjà vu all over again

'αυτό το έργο το 'χουμε ματα-ξαναδεί'

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ (και οι δύο παρακάτω φωτό):
Περιοδικό μαγειρικής ένθετο σε Κυριακάτικη εφημερίδα, τεύχος Δεκεμβρίου 2008. Ως είθισται, το κόκκινο σηματοδοτεί τα errata.


ΣΧΟΛΙΟ:
"Σουηδικό stolen" είναι κάτι ανύπαρκτο. Υπάρχει stollen (με δύο l), αλλά πρόκειται για παραδοσιακό γερμανικό (και όχι σουηδικό) Χριστουγεννιάτικο γλυκό ψωμί με αμύγδαλα και σταφίδες.


ΣΧΟΛΙΟ:
"Bouches de Noël" σημαίνει 'Χριστουγεννιάτικα στόματα'. Η αρθρογράφος μάλλον θα εννοούσε "bûches de Noël", 'Χριστουγεννιάτικοι κορμοί', τα παραδοσιακά γαλλικά γλυκά.

Πάλι, λοιπόν, ανκόρ υν φουά, βλέπουμε κάποιο μαγειρικό περιοδικό να περιέχει λάθη ορθογραφικά, αυθαιρεσίες και ανακρίβειες. Και λοιπόν; Γιατί σκοτιζόμαστε; Μα απλούστατα διότι πρόκειται για αντιγραφή-λογοκλοπή από παλαιότερο άρθρο με τα ίδια (ναι, ολόιδια) λάθη.

Τα λάθη αυτά τα είχαμε επισημάνει και στηλιτεύσει αυτούσια πριν από δύο χρόνια. Αν πάτε στη σχετική σελίδα μας, θα δείτε την ημερομηνία 5 Ιανουαρίου 2007. Εμείς δεν ισχυριζόμαστε ότι είχαμε τότε προφητικές ικανότητες για να βρούμε την ίδια διατύπωση. Ούτε ισχυριζόμαστε ότι μπορούμε να ταξιδεύουμε πέρα και δώθε στο χρόνο και να διεκπεραιώνουμε πρωθύστερα ή ανακόλουθα κατορθώματα.

Αν ο Γιαννάκης και ο Μιχαλάκης (τυχαία τα ονόματα) που κάθονται δίπλα-δίπλα στο θρανίο έχουν και τα ίδια (και μοναδικά, όπως τα παραπάνω) λάθη στο διαγώνισμά τους, δεν είναι αυτονόητο ότι αντέγραψαν, ακόμα και αν δεν τους αντιλήφθηκε κανείς την ώρα του διαγωνίσματος; Γιατί, Γιαννάκη; Γιατί Μιχαλάκη; Τι θα πούμε τώρα στη μαμά, ε;

Εμείς εδώ επισημαίνουμε την αυταπόδεικτη περίπτωση αντιγραφής και λογοκλοπής: η αρθρογράφος ξεσήκωσε υλικό από άρθρο του 2007 από άλλο περιοδικό, διατηρώντας αυτούσια και τα λάθη. Elementary, my dear Watson... Εμ κοπυπάστωμα, εμ άρπα-κόλλα. Γιατί κυρία μου;

Να σας πούμε γιατί: διότι οι προθεσμίες πίεζαν, διότι η αρθρογράφος βιαζόταν να στείλει το κομμάτι της στο περιοδικό και διότι ήθελε να κάνει και μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα. Βέβαια όχι και τόσο ξένα, μια και το έντυπο απ’ όπου αντλήθηκε το κείμενο της αντιγραφής (στο οποίο ακόμα εργάζεται η αρθρογράφος) ανήκει σε άλλον εκδοτικό όμιλο από αυτόν του περιοδικού όπου το αντιγραμμένο κείμενο επικολλήθηκε. Μπερδεμένα πράγματα ε;

Τι να κάνουμε; Έτσι δουλεύει το freelancing:

Υπάρχουν εποχές που έχεις 4 κουτάλια και 8 πιάτα γεμάτα σούπα μπροστά σου και δεν ξέρεις από πού να πρωτοξεκινήσεις (δίλημμα του γαϊδάρου του Χότζα – θυμίζουμε ότι το στόμα είναι πάντα ένα). Τις εποχές αυτές, ίσως να θεωρείς την αντιγραφή-λογοκλοπή ως αναφαίρετο δικαίωμά σου για να βγει η δουλειά, για να παραδώσεις το project. Expediency το λένε, δλδ μπαγαπόντικη αποτελεσματικότητα, ψευτο-καπατσωσύνη και κατ’ επίφασιν συνέπεια στις υποχρεώσεις που έχεις αναλάβει: "Έλα μωρέ, ποιος θα το καταλάβει; Πάμε, δώσ’ του να το ξεπετάξουμε και προχωράμε στο επόμενο" είναι το σχετικό σκεπτικό. Ξεσηκώνεις, λογοκλέπτεις, συρράπτεις. Συμφύρεις επειδή απλά έτσι σε συμφέρει.

Τις εποχές όταν τα κουτάλια και τα πιάτα μαζεύουν σκόνη, εσύ τι θα κάνεις; Απλά θα τα ξεσκονίζεις και θα τα γυαλίζεις, ή θα φτιάξεις καμιά σουπίτσα μπας και τα χρησιμοποιήσεις τα έρημα τα σκεύη after all, ε; What’s it gonna be?

He has an oar in every man's boat,

and a finger in every pie.

Miguel de Cervantes, "Don Quixote"

.

.

.

sesamum longaevissimum

'σήσαμον το μακροβιώτατον'

Όλοι μας γνωρίζουμε τον ρόλο των σπόρων ως μεταδότες ζωής. Άλλωστε, αποτελούν βασικό αγροτικό πολλαπλασιαστικό υλικό. Ο συμβολισμός των σπόρων ως στοιχείων που προσδίδουν ευκαρπία, ευλογία αλλά και μακροζωία είναι επίσης προφανής. Από τους Άραβες που ονομάζουν το μαυροκούκι ή μαυροσήσαμο χάμπατ αλ μπάρακα, ‘σπόρο της ευλογίας’ μέχρι τα δικά μας κόλλυβα, πολυσπόρια, παλικάρια, μπουρμπουρέλια (και άλλα πολλά), βλέπουμε ότι οι σπόροι εμπεριέχουν βαθύτατους θρησκευτικούς και λαϊκούς συμβολισμούς και ταυτίζονται με την ευλογία και τη μακροζωία.

Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκε και ο ιδιοκτήτης εταιρείας μπαχαρικών και έβαλε σε συσκευασία σουσαμιού ημερομηνία λήξης 11 χρόνια αργότερα (12 για την ακρίβεια, αφού το σχετικό προϊόν αγοράστηκε πέρυσι), δηλαδή το 2020.

Δεν γνωρίζουμε τι αναφέρει ο Κώδικας Τροφίμων και Ποτών για τις ημερομηνίες λήξης, αλλά για το σησάμι που είναι ελαιώδης σπόρος (με περίπου 50% περιεκτικότητα σε λιπαρά) ελλοχεύει ο κίνδυνος του ταγγίσματος (τάγγισης) λόγω της οξείδωσης των λιπαρών αυτών.

.

Βλέπουμε λοιπόν εδώ ένα δείγμα παραπλάνησης καταναλωτή και μπαγαποντιάς συσκευαστή. (Σκεπτικό του: «Βάλε μια 12ετία βρε αδερφέ και άστο να κάθεται στο ράφι. Άσε που μια παρόμοια ημερομηνία θα είναι και καλό selling point σε ορισμένα ψιλικατζίδικα ή μικρά μπακάλικα, όπου για άλλα δέκα χρόνια, το φακελάκι θα δείχνει ακόμα ευπώλητο»).

.

Αν νομίζατε ότι πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση, μάλλον πλανάστε: βουαλά άλλο ένα προϊόν της ίδιας εταιρείας, μπαχαρικό αυτή τη φορά, με ημερομηνία λήξης την 31/12/2025.

Αυτό κι αν είναι μακροημέρευση! Ευχόμαστε καλές πωλήσεις κατά τα επόμενα 1-2 χρόνια, όταν τα προϊόντα αυτά θα είναι ακόμα σχετικά φρέσκα.

.

.

.

nuts over dried chestnuts

'ξετρελαμένος με τα ξεροκάστανα'

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Κριτική κινέζικου εστιατορίου από ένθετο περιοδικό σε Κυριακάτικη εφημερίδα, τεύχος 21ης Σεπτεμβρίου 2008.

ΣΧΟΛΙΟ:
Γνωρίζουμε όλοι ότι διανύουμε χαλεπούς καιρούς, ότι ο πλανήτης κινδυνεύει, ότι το φάντασμα της λειψυδρίας πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας, ότι ενδέχεται σε λίγο όλοι μας να λέμε το νερό νεράκι. Όμως, τα νεροκάστανα δεν τα είπαμε ξεροκάστανα, τουλάχιστο όχι ακόμα.

Καρπούς ξηρούς και αποξηραμένους γνωρίζουμε πολλούς – τα «ξηροκάρπια» ή τα «ξηρά καρπά» ως μέρος των παρελκομένων της φιάλης τα έχουμε πληρώσει ουκ ολίγες φορές στα μπουζουκομάγαζα. Όμως, στις πιατέλες ή στα μπολάκια των περί ων ο λόγος μαγαζιών, ξεροκάστανα δεν είδαμε ακόμα. Ούτε καστανάδες είδαμε να τα πουλάνε.

Ας προχωρήσουμε λοιπόν στα μενού Κινέζικων εστιατορίων (αυτήν την κατηγορία περιγράφει ο αρθρογράφος μας εδώ) όπου και βλέπουμε ότι εκεί μέσα αναφέρεται το λαχανικό «νεροκάστανο», μετάφραση του αγγλικού water chestnut. Το νεροκάστανο ουδεμία σχέση έχει με το δικό μας κάστανο (επιστημονικό όνομα castanea spp.). Αντίθετα, τα περισσότερα νεροκάστανα ανήκουν στην οικογένεια trapa ή στην οικογένεια eleocharis, με κυριότερους εκπροσώπους της τελευταίας την eleocharis dulcis και την eleocharis tuberosa. Ορίστε και ένα δείγμα της οικογένειας eleocharis από τη Wikipedia. Αν η εικόνα σάς θυμίζει κάτι, είναι διότι πρόκειται για φυτά της οικογένειας της ξιφάρας ή του σπαθόχορτου (τα πλησιέστερα δικά μας φυτά), και τα νεροκάστανα είναι οι βολβοί τους.

Στην οικογένεια trapa, τώρα. Αν αναζητήσετε τα διάφορα είδη νεροκάστανου που ανήκουν στην οικογένεια trapa, θα δείτε το όνομά τους να μεταφράζεται ως «τριβόλι» στα ελληνικά ή "caltrop" στα αγγλικά. Αυτό το όνομα υποδηλώνει το σταυραγκάθι ή αρχαιοελληνικό εχίνο, αγκάθι το οποίο, όπως και να το ρίξεις, θα έχει πάντα μία αιχμή να σκοπεύει κάθετα προς τα επάνω: όπλο εναντίον των αρχαίων ιππέων (σύμφωνα με τον Ξενοφώντα και το έργο του «Ιππαρχικός Λόγος»), αλλά και μαραφέτι-gadget (στη μεταλλική του εκδοχή) που έχει χρησιμοποιηθεί από τον Τζέιμς Μποντ μέχρι και τους Νίντζα. Αν είστε οπτικοί τύποι, ορίστε ένα δείγμα του τι εννοούμε: θα δείτε και το σταυραγκάθι, αλλά και τον βολβό του νεροκάστανου με τις (για την περίπτωσή μας) δύο προεξοχές-αιχμές.

Το επικρατέστερο είδος εδώδιμου νεροκάστανου από την οικογένεια trapa είναι το trapa natans, ή αλλιώς ο εχίνος ο νέων (από το αρχαίο νέω, κολυμπώ). Ας μην ξεχνάμε τη "νήσσα" (‘πάπια’) που προέρχεται από την ίδια ρίζα. Ακόμα και στο λατινικό όνομα, το natans (μετοχή) μάς παραπέμπει στο ρήμα nato, απ’ όπου και το γαλλικό nαtation και το ισπανικό natación ('κολύμβηση'). Εφόσον λοιπόν η κολύμβηση γίνεται μέσα σε νερό [:-), έτσι και το κάστανο natans είναι νεροκάστανο και όχι ξεροκάστανο, παρεκτός ο αρθρογράφος σκεφτόταν τα "dried tubers" από την "Έρημη Χώρα" του T. S. Eliot:

[...]

Winter kept us warm, covering
Earth in forgetful snow, feeding
A little life with dried tubers.

[...]

.

.

.

plagio culinario

σε ελεύθερη μετάφραση 'λογοκλοπή αλά ισπανικά'

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Ελληνικό περιοδικό μαγειρικής, τεύχος Μαρτίου 2007.

ΣΧΟΛΙΟ:
Ξεκινάμε από τα σημεία που έχουμε επισημάνει με κόκκινο:

Όσο αφορά στη διατύπωση «γαστρονομικές της πρόσφορες», καταλαβαίνετε ότι, στα παρόντα συμφραζόμενα, πρόκειται για παρατονισμό. Έλα όμως που το «πρόσφορες» είναι υπαρκτή λέξη, όπως είναι και το «προσφορές», οπότε ο ορθογραφικός έλεγχος του επεξεργαστή κειμένου δεν το ανιχνεύει ως λάθος.

Πάμε τώρα στη «ρεβιθιά». Πιστεύουμε η συγγραφέας του άρθρου να μην εννοεί ότι συστατικό στο cocido madrileño (κοθίδο μαδριλένιο) είναι το φυτό της ρεβιθιάς. Σίγουρα θα εννοεί τα ρεβίθια, τα όσπρια, τον καρπό του φυτού. Άλλωστε, μία μόνο ματιά στη σχετική φωτογραφική αναζήτηση του Γούγλη θα σας δείξει ρεβίθια, πολλά ρεβίθια, όχι όμως ρεβιθιές.

Προχωράμε στα αποσπάσματα επισεσημασμένα με μπλε, όπου βλέπουμε ένα ανεξήγητο πιάτο που η συγγραφέας απλά αναφέρει (και επισημαίνει με έντονα γράμματα) ως «callos tripe» (αριθμ. 1) χωρίς να εξηγεί τι είναι. Δεν μπορούμε παρά να υποθέσουμε ότι αυτή η διατύπωση θα την προβλημάτισε, οπότε το αντιπαρήλθε. Σωστά την προβλημάτισε, καθώς τέτοια λέξη στα ισπανικά δεν υπάρχει. Callos στα ισπανικά (ή και menudos, ανάλογα με την περιοχή) είναι ο καθ’ ημάς πατσάς (από στομάχι μηρυκαστικών, όχι τα ποδαράκια). Όμως, στα ισπανικά, πέρα από το callos (που συνήθως χρησιμοποιείται για να δηλώσει το παρασκευασμένο πιάτο), και τους συγγενικούς όρους vientre, pancita και mondongo (τα δύο τελευταία κυρίως στην ισπανόφωνη νότιο Αμερική) υπάρχει και το tripas (συνήθως στον πληθυντικό). Tripa λοιπόν στα ισπανικά, trippa στα ιταλικά και (τα-τα-τααα!) tripe (προφορά τράιπ) στα αγγλικά είναι ο πατσάς.

Τι κάνουν μία ισπανική λέξη δίπλα-δίπλα με την αγγλική της ερμηνεία σε ελληνικό μαγειρικό κείμενο; Εμάς για λογοκλοπή μάς μύρισε, και το ψάξαμε λίγο παραπάνω το θέμα. Πήγαμε στο Γούγλη και δώσαμε "besugo al horno" callos tripe caracoles "tortilla de patatas" (όπως το βλέπετε, αυτούσιο με τα εισαγωγικά) και βγήκαν 15 ευρήματα. Ένα από αυτά (διαλέξαμε ένα, μια και 3-4 από αυτά έχουν –χα!- ύποπτες ομοιότητες στο περιεχόμενό τους) βρίσκεται στην παρακάτω διεύθυνση: http://www.spainturismo.com/madrid/cuisine.html. Σας παραθέτουμε και ένα απόκομμα από τη σελίδα αυτή, με τα επίμαχα εδάφια υπογραμμισμένα με κόκκινο:

Κάντε μία παραβολή αγγλικού και ελληνικού κειμένου και θα δείτε ότι το ελληνικό κείμενο είναι ξεπατικωμένο από το αγγλικό. Λογοκλοπή, λοιπόν…

Η παραβολή αυτή μάς δείχνει ότι:
-η συγγραφέας δεν ήξερε ή δεν θυμόταν τι σήμαινε το tripe στα αγγλικά. Ουδέν μεμπτόν. Όμως, ένα λεξικό δε μπορούσε ν’ ανοίξει για να διαφωτίσει και τους αναγνώστες της; Στο κάτω-κάτω, μαγειρικό άρθρο γράφει. Δεν ήξερε, απλά το μετέγραψε αυτούσιο από το πρωτότυπο κείμενο, και δεν πα’ να κουρεύονται οι αναγνώστες.
-η συγγραφέας δεν επισημαίνει «το φημισμένο besugo al horno» (αριθμ. 2) με έντονους χαρακτήρες, και δεν το εξηγεί στα ελληνικά, κάτι που έχει κάνει με τα προηγούμενα ισπανικά πιάτα. Θα πρέπει να σκέφτηκε: «εδώ με το tripe δεν βγάζω άκρη, με το besugo θα τρέχω τώρα; Άσε να το χώσω στο ελληνικό κείμενο και να το περάσω στο ντούκου έτσι αυτούσιο στα ισπανικά, ώστε να προσδώσω ολίγην αμπιάνς εξοτίκ (ambiance exotique). Πολλοί θα το διαβάσουν, λίγοι θα το καταλάβουν. Πρέπει να παραδώσω και το άρθρο σε πέντε λεπτά… άστα-βράστα!». Βέβαια, να επισημάνουμε ότι για το besugo τής δίνουμε δίκιο. Ακόμα και η ισπανική Wikipedia έχει 11 διαφορετικές εναλλακτικές απαντήσεις για το τι μπορεί να σημαίνει. Χωρίς να μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες, να πούμε ότι το besugo είναι ψάρι που αντιστοιχεί με το δικό μας φαγκρί, ή με το μουσμούλι, ή με τον κεφαλά.

Επομένως: εμ ξεπατίκωμα από το Διαδίκτυο και κοπυπάστωμα χωρίς καμμία αναφορά στην πηγή, εμ λογοκλοπή, εμ πρόχειρη μετάφραση, εμ δουλειά άρπα-κόλλα (quick and dirty) με το να παραλείπει ό,τι δεν έχει χρόνο να ερευνήσει. Να επισημάνουμε ότι η συγγραφέας έχει βάλει φαρδύ-πλατύ τ’ όνομά της στο άρθρο, γι αυτό κι εμείς την προσφωνούμε έτσι. Δεν είχε καν την ευαισθησία (ευθιξία;;) να γράψει «Επιμέλεια κειμένου: Ελπινίκη Γιατρεχαγυρευοπούλου», όπου η λέξη «επιμέλεια» συχνά (φοριέται πολύ τα τελευταία 2-3 χρόνια σε μαγειρικά περιοδικά, και δεν εννοούμε τις ελληνικές εκδόσεις ξένων τίτλων που νομίμως –αν και όχι πάντα αλάνθαστα- μεταφράζουν άρθρα τους) σημαίνει απλά : ένα σύμφυρμα, μία φύρδην μίγδην ξεπέτα για να βγάλουμε ύλη.

----------------------
Είδατε τι κακό μάς έχει εύρει; Ορίστε άλλο ένα απόσπασμα από το ίδιο τεύχος του περιοδικού (αυτή τη φορά, από τη σελίδα 24):

Τη σύγχυση μεταξύ ρεβίθια/ρεβιθιά και πρόσφορες/προσφορές την κατανοούμε. Αλλά αλεύρω, αλεύρεις, αλεύρει, αλεύρουμε... ; Δηλαδή, σαν το «εγώ κολοκοτρώνω, εσύ κολοκοτρώνεις, αυτός κολοκοτρώνει» από την ταινία «Πολίτικη Κουζίνα» ένα πράμα. It’s déjà vu all over again.

Lonzu Corsu

'Κορσικανική λούζα' στη ντοπιολαλιά τους

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Ταξιδιωτικό άρθρο σε ένθετο ανδρικό περιοδικό Κυριακάτικης εφημερίδας, τεύχος Αυγούστου 2008.

ΣΧΟΛΙΟ:
Σχετικά με το lonzu: Εδώ, ο συγγραφέας γενικεύει και γράφει το πρώτο πράγμα που του έρχεται στο μυαλό, το οποίο όμως δεν είναι σωστό, ιδιαίτερα για ένα περιοδικό που θέλει να πουλήσει sophistication στον ανδρικό πληθυσμό της χώρας.

Το lonzu δεν μοιάζει με το δικό μας σύγκλινο, και ο παραλληλισμός αυτός το αδικεί. Είναι σα να λέμε ότι το πολτοποιημένο ζαμπονάκι σε κονσέρβα είναι το ίδιο με τις γαλλικές rillettes. Ε, δεν είναι το ίδιο, πώς να το κάνουμε;

Το σύγ(κ)λινο είναι προϊόν θερμικής κατεργασίας: χοιρινό τεμαχισμένο και αλατισμένο (ορισμένες φορές και καπνιστό) το οποίο έχει μαγειρευτεί και συντηρείται μαζί με το λίπος του (τη γλίνα), γι αυτό ονομάζεται και σύ-γλινο. Στις ελαιοπαραγωγικές περιοχές (Μάνη, λ.χ.), η συντήρηση και φύλαξή του γίνεται και σε ελαιόλαδο. Αν το δοχείο όπου φυλάσσεται είναι καθαρό και αποστειρωμένο, και τα κομμάτια κρέατος καλυμμένα από το λίπος το οποίο μετά στερεοποιείται χωρίς να παρεμβάλλονται θύλακοι αέρα (air pockets), τότε διατηρείται μια χαρά και εκτός ψυγείου (σε δροσερό βέβαια μέρος) για μήνες. Ο τεμαχισμός είναι απαραίτητος ώστε το σύγλινο να χωρέσει στα μικρά κιούπια που ήταν τα πρωτότυπα δοχεία φύλαξής του.

Αν πάμε τώρα στην αναζήτηση εικόνων του Γούγλη, θα δούμε ότι για το lonzu μάς δείχνει κάτι που μοιάζει εκπληκτικά με τη δική μας λούζα ή την Κυπριακή λούντζα. Υπάρχει επίσης η ιταλική lonza, η ισπανική lonja/loncha ή lomo (embuchado), όλα βέβαια με τοπικές παραλλαγές στην παρασκευή τους. Αν σας παραξενεύει το lonzu σαν γαλλική λέξη, είναι επειδή οι Κορσικανοί, αν και Γάλλοι πολίτες, μιλούν μια ιταλική διάλεκτο. Επί του προκειμένου, τώρα: όλα τα παρασκευάσματα της οικογένειας της λούζας, ελληνικά και ευρωπαϊκά, είναι προϊόντα ωρίμανσης: δηλαδή, πρόκειται για μονοκόμματα τεμάχια χοιρινού, συνήθως κόντρα φιλέτα, τα οποία αλατίζονται, μπαχαρίζονται, εμβαπτίζονται σε κρασί ή άλλες μαρινάτες, ίσως να υφίστανται και ψυχρό κάπνισμα ανάλογα με τη συνταγή, τοποθετούνται σε φυσικό περίβλημα, αλλά μετά όμως ωριμάζουν στον αέρα για μήνες, ώσπου το κρέας να χάσει αρκετή από την υγρασία του και ν’ αναπτύξει τα οργανοληπτικά αυτά στοιχεία που το κάνουν μοναδικό. Η λούζα είναι μονοκόμματη, ώστε να μπορεί να κοπεί σε φέτες και να καταναλωθεί.

Δεν θα ήταν πολύ πιο ακριβές αν ο συντάκτης περιέγραφε το lonzu ως λούζα αντί για «σύγκλινο»;

Μία ένσταση επίσης για τη διατύπωση «ξινισμένο τυρί». Ο συγγραφέας λογικά θα πρέπει ν’ αναφέρεται στο Κορσικανικό τυρί brocciu, το οποίο υπάρχει και σε ξινές εκδοχές. Ο όρος «ξινός» υπονοεί ότι αυτή η γεύση αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό του τυριού αυτού (όπως εμείς λέμε «ξινομυζήθρα» σε αντίθεση με τη «γλυκιά μυζήθρα»). Ο όρος «ξινισμένο», όμως, συχνά υπονοεί μία εκ των υστέρων αλλοίωση του τυριού. Άλλο το δηλητηριώδες μανιτάρι, και άλλο το δηλητηριασμένο, έτσι δεν είναι;

.

.

.

saucier sauce-packets

'περισσότερα τσαχπινιγαργαλιάρικα φακελάκια σάλτσας'

Συνεχίζουμε με την ετικέτα συσκευασίας μίγματος για παρασκευή σάλτσας που είχαμε συζητήσει στο προηγούμενο post. Σήμερα, σας δείχνουμε ολόκληρη την επίμαχη πίσω πλευρά:


(Τα σημεία με μπλε χρώμα επισημαίνονται ώστε οι ιθύνοντες της εταιρείας να μπορέσουν να ταυτοποιήσουν το προϊόν τους).


Αν τώρα προσέξετε τη δεξιά πλευρά της συσκευασίας ετικέτας, θα δείτε ότι πρόκειται για πρόσθετη, αυτοκόλλητη ετικέτα, όπως φαίνεται και παρακάτω:

Στη βιομηχανία τροφίμων, όπου τα υλικά συσκευασίας παραγγέλλονται προτυπωμένα σε ποσότητες που αριθμούν τις δεκάδες χιλιάδες σε αριθμό ή τα χιλιόμετρα σε μήκος, δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο αλλαγές στη σύνθεση ή την περιγραφή ενός προϊόντος να επισημαίνονται με αυτοκόλλητες ετικέτες που τοποθετούνται εκ των υστέρων. Όμως, είναι λογικό να προσδοκούμε ότι η εκ των υστέρων τοποθέτηση θα διορθώνει –καλύπτοντας- προηγούμενα και υπο-κείμενα λάθη (μέχρι να καταναλωθεί η εσφαλμένη/ημαρτημένη παρτίδα, οπότε το αυτοκόλλητο καθίσταται περιττό).

Στην περίπτωσή μας, βλέπουμε ότι αυτό δεν ισχύει, εφόσον η αυτοκόλλητη νέα ετικέτα περιέχει διατυπώσεις όπως:
- πιπέρι μάυρο (sic)
- λανθασμένη μετάφραση του όρου «άμυλο» ως “wheat fibers”.
Εδώ και τριάντα-τόσα χρόνια (φανταστείτε ότι η Kellogg’s λάνσαρε το All-Bran® το 1916 και η Procter & Gamble το Metamucil® to 1934) είναι γνωστό στο ευρύ κοινό ότι fiber είναι η φυτική ίνα (κυτταρίνη), μάλλον όμως το εν λόγω προϊόν δεν περιέχει τέτοιο πράγμα. Περιέχει άμυλο ως πηκτικό συστατικό, με το ίδιο σκεπτικό που οδηγεί εμάς στις κουζίνες μας να δένουμε μία αραιή σάλτσα με αλευρόνερο ή αλευρολέμονο («ντερμπγιέ», όπως το λέει η Μυρσίνη).

«Έξις δευτέρα φύσις» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, ή, επί το δημωδέστερον, «πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι». Η εν λόγω εταιρεία φαίνεται ότι έχει μία ροπή προς τη χρήση αυτοκόλλητων ετικετών/επιθεμάτων. Δείτε εδώ:

Θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν δύο διορθωτικές ετικέτες (οι υπ. αριθμ. 1 και 2) που έχουν κολληθεί στην πρωτότυπη συσκευασία (υπ. αριθμ. 3). Σύμφωνα με τη γεωλογική και αρχαιολογική αρχή της στρωματογραφίας (stratigraphy), τα κορυφαία στρώματα (strata) είναι τα νεότερα, εφόσον δεν υπάρξουν αναταράξεις, παρεισφρήσεις ή παρεμβαλλόμενα υλικά. Έτσι λοιπόν, το πρωτότυπο (και αρχαιότερον) είναι το στρώμα 3, το οποίο αναθεωρείται από το στρώμα 2, το οποίο με τη σειρά του αναθεωρείται από το στρώμα 1 (το νεαρόν: γι αυτό μάλλον είναι και το 1/3 του μεγέθους σε σχέση με το προηγούμενο). Λίγο ακόμα και θα είχαμε ένα remake του χορού των επτά πέπλων.

Επίσης, διαπιστώνουμε ότι τα χούγια (έξεις) της ίδιας εταιρείας παραμένουν, καθώς: σε άλλη, διαφορετική παρτίδα του προϊόντος (φαίνεται από τους διαφορετικούς κωδικούς και τη διαφορετική ημερομηνία λήξης) υπάρχει η ίδια λανθασμένη, παραπλανητική και μπαγαπόντικη ένδειξη «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ», εφόσον αυτή μεταφράζεται ως “GREEK PACKAGING” (ένδειξη υπ. αριθμ. 4). Άλλα μου λεν' τα εγγλέζικα, κι άλλα τα ελληνικά σου, άλλα μου λεν' τα χείλη σου και άλλα η καρδιά σου…

Αν έχετε εμμονές παρόμοιες με τις δικές μας, θα δείτε ότι σε παρόμοια προϊόντα της ίδιας εταιρείας που κυκλοφορούν τώρα (νισάφι πια, άλλα φακελάκια αφυδατωμένης σάλτσας δεν αγοράζουμε!) οι (εκ των υστέρων) αυτοκόλλητες ετικέτες τεχνηέντως κρύβουν και σκεπάζουν την μπαγαποντιά με αριθμό 4. Σκόπιμη κίνηση της εταιρείας, ή τυχαίο λάθος του επιθέτοντος ατόμου ή της επιθέτουσας μηχανής; Με την απορία θα μείνουμε.

ΠΡΟΣΕΧΩΣ:

(εφόσον, σαν σωστοί cuisiniers, πρέπει να φτιάξουμε και τη mise en place μας)
-Τι είδους σύγλινο τρώνε στην Κορσική;
-Λογοκλοπή άρθρου σχετικά με τη Μαδριλένικη (την της Μαδρίτης) κουζίνα.
-Επιρροές τής Agatha Christie πάνω στην ορθογραφία μαγειρικών όρων.
-Λεξικό τεχνολογίας τροφίμων που βρίθει λαθών και σφάλλει τα μάλα.

saucy sauce-packet

'τσαχπινογαργαλιάρικο φακελάκι σάλτσας'


ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Συσκευασία μίγματος για παρασκευή σάλτσας από ελληνική εταιρεία μπαχαρικών.

ΣΧΟΛΙΟ:
Ομολογούμε ότι όταν είδαμε την ετικέτα αυτή, μας χτύπησε στο μάτι η αγγλική λέξη triturated (‘κονιορτοποιημένη’, ‘τετριμμένη’ με την κυριολεκτική έννοια), λέξη η οποία υπάρχει βεβαίως στα λεξικά, αλλά έχουμε να τη δούμε τυπωμένη καμία 20αριά χρόνια. Έτσι για πλάκα, δώσαμε τη φράση “triturated paprika” στο Γούγλη για να την αναζητήσει στο σώμα των κειμένων του, και μας έδωσε ένα (ναι, ένα!) εύρημα από την Ουγγαρία. Όταν δώσαμε τη φράση “ground paprika”, o Γούγλης μας έδωσε 16.100 ευρήματα. Μάλλον η ελληνική εταιρεία μπαχαρικών και οι Ούγγροι χρησιμοποίησαν το ίδιο λεξικό για να πετύχουν τόσο μοναδικά αποτελέσματα.

Πέρα από την πλάκα τώρα, το μάτι μας πήγε και λίγο παρακάτω στο φακελάκι, όπου ενετόπισε τη φράση «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ» να μεταφράζεται ως “GREEK PACKAGING”, δηλαδή 'Ελληνική συσκευασία'. Εδώ, λοιπόν, βλέπουμε άλλο ένα παράδειγμα νεοελληνικής κατεργαριάς και κουτοπονηριάς από μέρους της εταιρείας, προϊόν ενός σκεπτικού σαν τούτο: έλα μωρέ τώρα… γράψε για τους Έλληνες αυτό που θέλουν ν’ ακούσουν (μην πούνε ότι τους ταΐζουμε ξενόφερτα πράματα) και γράψε το σωστό στα εγγλέζικα (σιγά μην κάνουν και παραβολή ετούτοι), μιας και το προϊόν είναι και εξαγώγιμο, μη μας κόψουν και την παραγγελία. Αφού οι Ρωμιοί δεν ξέρουν εγγλέζικα. Τι Λωζάνη τι Κοζάνη, τι «προϊόν», τι “packaging”. Δεν φτάνει που τους δίνουμε και παρήχηση (alliteration) του πι, θένε και μεταφραστική ακρίβεια;

Το ότι ένα συσκευασμένο προϊόν πρέπει να αναφέρει ρητά την προέλευσή του στη συσκευασία είναι γνωστό σε όλους. Εδώ όμως, η εν λόγω βιομηχανία μπαχαρικών περί άλλων τυρβάζει.

To be continued...

Don't know much about geography (II)

'από γεωγραφία δε σκαμπάζω και πολλά', όπως έλεγε και το τραγούδι του Sam Cooke.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:

Συσκευασία τοπικής ελληνικής εταιρείας ζυμαρικών (με πανελλήνια διανομή). Το επίμαχο απόσπασμα παρέχεται και σε μεγέθυνση.

ΣΧΟΛΙΟ:

Λίγο η πίεση του χρόνου και το copypastωμα μεταξύ αγγλικών και ελληνικών, λίγο οι διάφορες συσκευασίες των προϊόντων που έμοιαζαν όλες ίδιες στον γραφίστα, λίγο η απουσία ελέγχου στο προεκτυπωτικό στάδιο και η εξίσωση καταλήγει ως εξής: Χανιά = (Ρέθυμνο + Αρκάδι).

Δίδαγμα: απολαύστε τα ζυμαρικά, αλλά μη δώσετε και πολή σημασία στα γραφόμενα της συσκευασίας. Γεωγραφία μπορείτε να μάθετε και αλλού.

.

.

.

Panis immaculatus

'άρτος ο άσπιλος'

Η κοινή λογική (αλλά και κάποια εδάφια της εμπορικής νομοθεσίας, νομίζουμε) απαγορεύουν την παράθεση ή απαρίθμηση χαρακτηριστικών εγγενών ενός διατροφικού προϊόντος ως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που απαντώνται αποκλειστικά σε ένα προϊόν μίας και μόνης μάρκας. Σε παρόμοια περίπτωση ισχύουν τα περί παραπλανητικής διαφήμισης, η οποία μπορεί να φτάσει μέχρι και τα όρια της αντιποίησης. False / Deceptive advertising ή misrepresentation, όπως θα έλεγαν κι οι Αγγλοσάξωνες.

Παράδειγμα: έχουμε ένα προϊόν, ας το πούμε γιαούρτι ΤΑΔΕ.
Ας δούμε μερικά παραδείγματα για το τι θα μπορούσαμε να βρούμε στη συσκευασία του και την ορθότητα ή όχι της εκάστοτε διατύπωσης:

«Από γάλα»:
ΛΑΘΟΣ, διότι ο Κώδικας Τροφίμων και Ποτών δηλώνει συγκεκριμένα και περιοριστικά το τι μπορεί να περιγραφεί και να πωληθεί ως γιαούρτι: πρέπει να περιέχει γάλα και μαγιά γιαουρτιού (βακτηριακή καλλιέργεια). Οτιδήποτε άλλο πρόσθετο (φρούτα, δημητριακά, γλυκαντικά, πηκτικά, η Πούλια κι ο Αυγερινός, το κοκαλάκι της νυχτερίδας ή άλλο μαντζούνι, κ.ο.κ.) αυτόματα το καθιστά «επιδόρπιο γιαουρτιού». Αν ο παρασκευαστής γράψει στη συσκευασία την επίμαχη φράση «Από γάλα», είναι σα να ισχυρίζεται ότι άλλα ομοειδή προϊόντα (δλδ γιαούρτια) δεν φτιάχνονται από γάλα.

«Από πρόβειο γάλα»:
ΣΩΣΤΟ, διότι η περιγραφή αυτή εξειδικεύει στον καταναλωτή το είδος της επιτρεπόμενης πρώτης ύλης (γάλα).

«Από φρέσκο γάλα»:
ΣΩΣΤΟ και διαφωτιστικό, καθώς ο ΚΤΠ επιτρέπει και τη χρήση αφυδατωμένου γάλακτος (σκόνη γάλακτος).

«Ειδική αντιμικροβιακή συσκευασία»:
ΛΑΘΟΣ, διότι η συσκευασία πρέπει έτσι κι αλλιώς να είναι τέτοια ώστε να προστατεύει το προϊόν από εξωγενείς μολυσματικούς ή παθογόνους παράγοντες. Δεν μπορείς, κύριος, να πλασάρεις ως αποκλειστικά δική σου πατέντα κάτι που πρέπει να ισχύει για το προϊόν σου (και όλα της ίδια κατηγορίας ανεξαρτήτως κατασκευαστή) έτσι κι αλλιώς. Αν, όμως, μπορείς να τεκμηριώσεις ότι η δική σου συσκευασία είναι ανώτερη των ομοειδών προϊόντων και οι προδιαγραφές σου είναι ανώτερες αυτών που οι νόμοι και οι διατάξεις σε υποχρεώνουν ν’ ακολουθήσεις, τότε ΣΩΣΤΟ.

«Αλεξίσφαιρη συσκευασία»: :-)
Θεωρητικά ΣΩΣΤΟ (δεν το έχουμε δει ακόμα ν’ αναγράφεται σε συσκευασία γιαουρτιού), διότι εφόσον οι προδιαγραφές του προϊόντος σου είναι σαφώς ανώτερες από αυτές που ορίζει ο ΚΤΠ, μπορείς να το επικαλεστείς αλλά και να το διαφημίσεις.

Προς τι όλη αυτή η εισαγωγή; Πάμε λοιπόν σ’ ένα προϊόν που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά για να δούμε:




ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Μεγέθυνση από συσκευασία ψωμιού σε φέτες (όχι bake-off) που πωλείται στην ελληνική αγορά.

ΣΧΟΛΙΟ:
Το «16 φέτες» είναι σωστά βαλμένο εκεί, διότι ο αγοραστής-μουστερής πρέπει να γνωρίζει τι αγοράζει ο παράς του.

Το «χωρίς συντηρητικά» είναι επίσης σωστά βαλμένο εκεί, καθότι άλλα ομοειδή ψωμιά περιέχουν χημικά πρόσθετα-συντηρητικά.

Πάμε τώρα να δούμε τον ισχυρισμό «Παστεριωμένο». Την τελευταία φορά που αρτοποιήσαμε, το φουρνίσαμε το ψωμάκι και μετά το φάγαμε, και πιστεύουμε ότι αυτή είναι η καθιερωμένη πρακτική και στην αρτοβιομηχανία. (Εκτός αν το ψωμί αυτό είναι προϊόν εξώθησης-extrusion, οπότε ισχύουν άλλα πράγματα όσο αφορά σε θερμοκρασία, πίεση και τις μεταβολές τους: η μέθοδος της εξώθησης, απ’ όσο γνωρίζουμε, χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για παρασκευή άλλων σκευασμάτων όπως παξιμαδάκια, κουλουράκια, κριτσινάκια, γαριδάκια, και άλλα εις –άκια λήγοντα προϊόντα. Βέβαια, οι εξελίξεις στη βιομηχανία είναι πολλές, ραγδαίες και ταχύτατες, οπότε αφήνουμε να πλανάται και η σχετική επιφύλαξη.)

Παστερίωση (pasteurisation) είναι η θερμική κατεργασία που εφαρμόζεται σε τρόφιμα με σκοπό να καταστρέψει ένζυμα, παθογόνους ή αλλοιογόνους μικροοργανισμούς, ζύμες, μύκητες και τις βλαστικές μορφές των βακτηρίων. Πρόκειται για διαδικασία πιο ήπια από τη θερμική αποστείρωση (heat sterilisation) η οποία (μέσω υψηλότερων θερμοκρασιών) πέρα από τα παραπάνω, καταστρέφει και τα σπόρια των βακτηρίων τα οποία είναι και τα πιο ανθεκτικά. Αυτά αναφέρει η βιβλιογραφία, και επισημαίνει ότι η αποστείρωση συχνά δεν είναι εφικτή, οικονομική αλλά ούτε και επιθυμητή για τρόφιμα.

Πίσω στο συγκεκριμένο προϊόν τώρα:
Αφού το συγκεκριμένο προϊόν (ψωμί) ψήνεται σε φούρνο για ουκ ολίγη ώρα, δεν βγαίνει από το φούρνο ήδη παστεριωμένο;
Όταν το ψωμί έχει ψηθεί σε φούρνο θερμοκρασίας 160-200 βαθμών Κελσίου (το πιο συνηθισμένο εύρος θερμοκρασίας στην οικιακή πρακτική) και ξεφουρνιστεί ψημένο, τότε η θερμοκρασία στο κέντρο του είναι μεταξύ 91 και 95 βαθμούς Κελσίου. Μεγαλύτερη θερμοκρασία δεν μπορεί ν’ αναπτυχθεί στο εσωτερικό του για τον απλούστατο λόγο ότι το νερό βράζει στους 100 βαθμούς (σε πίεση μίας ατμόσφαιρας, για να μην ξεχνάμε και τη Φυσική του Γυμνασίου). Η ερώτησή μας: οι 90-κάτι βαθμοί θερμοκρασίας στο εσωτερικό του ψωμιού δεν συνιστούν συνθήκες παστερίωσης; Η απάντησή μας: μα και βέβαια!

Γιατί λοιπόν η συγκεκριμένη μάρκα ψωμιού ισχυρίζεται ότι το προϊον της είναι παστεριωμένο και κάνει τον καταναλωτή να πιστέψει ότι η παστερίωση αποτελεί ένα πρόσθετο ατού τού συγκεκριμένου προϊόντος;

Η γνώμη μας: η επισήμανση «Παστεριωμένο» στο ψωμί αυτό δεν είναι ψέμα, καθότι ισχύει για όλα τα ψωμιά αυτού του τύπου. Όμως, η επισήμανση αυτή είναι μισή αλήθεια και είναι καταχρηστική έτσι που παρουσιάζεται ως χαρακτηριστική μονάχα αυτής της συγκεκριμένης μάρκας. Ως καταχρηστική, μπορεί να αποβεί και παραπλανητική για τον καταναλωτή.

I cast my bread upon the waters long ago. Now it's time

for you to send it back to me—toasted and buttered on both sides.

Jesse Jackson. U.S. clergyman, civil rights leader and politician.

Speech to black voters.

.

.

.

frumentum sudatum

'κάθιδρος ο τραχανάς'
(και ουχί ηδύς...)

ΣΧΟΛΙΟ:

Βιοτεχνικά, οικοτεχνικά προϊόντα ή προϊόντα συνεταιρισμών σπάνια μας απασχολούν. Στην περίπτωση αυτή, όμως το sweat (ιδρώτας) βγάζει μάτι, αντί του σωστού sweet ('γλυκός'). Πολύ περισσότερο όταν η συσκευασία περιέχει μία ακριβέστατη μετάφραση του τραχανά, τη λέξη frumenty. H λέξη αυτή, ιδιαίτερα στα βρετανικά αγγλικά, κάνει τον αγοραστή να καταλάβει ακριβώς τι είναι το προϊόν μας. Frumenty είναι σπόροι σιτηρών ολόκληροι, σπασμένοι ή αλεσμένοι, βρασμένοι με γάλα ώστε να γίνουν σούπα ή χυλός. Προέρχεται από το λατινικό frumentum, 'σιτηρό, σιτηρέσιο, σπόρος δημητριακών'.

.

Όμως, σημασίες όπως "τραχανάς για ιδρώτα", "τραχανάς από ιδρώτα" ή έστω "ιδρωμένος τραχανάς" (για τη φράση sweat frumenty) δεν περιποιούν τιμή στο προϊόν.

PRINCE HENRY:

Falstaff sweats to death

And lards the lean earth as he walks along.

W. Shakespeare: Henry IV Part 1, 2:2

.

.

.

περί αλεύρων γεγραμμένα - de farinorum scripta

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Ένθετο μαγειρικό περιοδικό σε Κυριακάτικη εφημερίδα, τεύχος Φεβρουαρίου 2008.

ΣΧΟΛΙΟ:
Το άρθρο το διαβάσαμε στα γρήγορα (skimming and scanning που λένε και στα Παιδαγωγικά Τμήματα), και ετοιμαζόμασταν να πάμε παρακάτω. Ξαφνικά, το μάτι μας έπεσε στα ψιλά γράμματα (αχ, αυτές οι εμμονές μας...) των φωτογραφιών των προϊόντων οι οποίες ήταν διαυγέστατες, σε σημείο που να μπορούμε να διαβάσουμε το κείμενο στις συσκευασίες. Επειδή στη σαρωμένη φωτογραφία παραπάνω αυτό μάλλον δεν θα είναι εφικτό, σας παραπέμπουμε στην ιστοσελίδα της εταιρείας που παρασκευάζει δύο από τα τρία άλευρα που εικονίζονται στο σχετικό άρθρο.

Οι δύο συσκευασίες αυτές αναφέρουν στο κάτω τους μέρος NO WHEAT, NO GLUTEN, NO ENZYMES, NO SOYA, NO NUTS (‘χωρίς σιτάρι, χωρίς γλουτένη, χωρίς ένζυμα, χωρίς σόγια, χωρίς ξηρούς καρπούς’).

Η συσκευασία του brown bread flour αναφέρει πάνω δεξιά “A flour blend milled from naturally gluten free & wheat free ingredients and natural gum…” ‘Μίγμα αλευριού, προϊόν άλεσης υλικών που από τη φύση τους δεν περιέχουν γλουτένη ούτε σιτάρι, με προσθήκη κόμμεος…’

Επίσης, η σχετική ιστοσελίδα που αναφέραμε παραπάνω λέει: “… We do not use wheat starch, rye, barley, oats, soya, dairy or nuts to produce gluten free flour. Instead we use raw materials that come from many parts of the world, including several unusual grains, beans and seeds, to mill into our gluten free products. …” εν ολίγοις ότι δεν χρησιμοποιούν άμυλο σιταριού, σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, σόγια, γαλακτοκομικά προϊόντα ή ξηρούς καρπούς στα άλευρά τους.

Έχουμε λοιπόν εδώ δύο καθ’ όλα σεβαστά προϊόντα, τα οποία η αρθρογράφος μας περιγράφει ως αλεύρια. Όμως οι συσκευασίες μας λένε ότι δεν περιέχεται ίχνος σιταριού σε αυτά, αλλά ούτε και ίχνος από πολλά που εμείς στην Ελλάδα αναγνωρίζουμε ως δημητριακά.

Δεν θα έπρεπε η αρθρογράφος να επισημάνει στους αναγνώστες την ειδοποιό αυτή διαφορά;

Ενδεικτικά, η αρθρογράφος απλά αναφέρει:
«το γενικής χρήσης αλεύρι […], χωρίς γλουτένη, υπερέχει αρκετών άλλων που κυκλοφορούν στην αγορά». Ποιων «άλλων» εννοεί; Των παραδοσιακών αλευριών που γνωρίζουμε; Μα αυτά είναι από παραδοσιακά σιτηρά, μία εντελώς άλλη κατηγορία, και δεν επιδέχονται σύγκριση. Αφού περιέχουν γλουτένη και σιτάρι στην πλειοψηφία τους.

Υποτίθεται ότι στα βιολογικά προϊόντα (ως τέτοια παρουσιάζονται), η προέλευση, τα συστατικά και η πληροφόρηση περί αυτών είναι το παν.

Ο οποιοσδήποτε Έλληνας καταναλωτής θα είχε εντελώς διαφορετική εντύπωση αν γνώριζε ότι το «αλεύρι» αυτό είναι προϊόν άλεσης ‘κάμποσων ασυνήθιστων δημητριακών, οσπρίων και σπόρων’ («several unusual grains, beans and seeds» λέει η ιστοσελίδα).

Μήπως (λέμε «μήπως», αφήνοντας μία υποψία: δεν είμαστε απόλυτα βέβαιοι) η αρθρογράφος βασίστηκε υπερβολικά σε πληροφορίες του εισαγωγέα (δελτίο τύπου, διαφημιστικό φυλλάδιο του κατασκευαστή, κλπ);

Τα άλευρα αυτά προέρχονται από τη Βρετανική αγορά, όπου οι ομάδες με διακηρυγμένες διατροφικές ιδιαιτερότητες ξεπερνούν σε αριθμό τις δικές μας αποσχισθείσες ή διαγραφθείσες κατά καιρούς από το ΚΚΕ ομάδες, γκρουπούσκουλα, φράξιες και μεμονωμένα άτομα.

Να σας θυμίσουμε μόνο τους fruitarians (ολίγον υπερβολικό, αλλά ενδεικτικό φαινόμενο) που ήταν αντικείμενο διακωμώδησης στην ταινία «Μια βραδιά στο Νότιγκ Χιλλ»: τα άτομα αυτά στην ταινία δήλωναν ότι έτρωγαν αποκλειστικά και μόνο φρούτα και λαχανικά που είχαν πέσει από τα δέντρα/φυτά λόγω φυσικών αιτίων. Οποιαδήποτε άλλη συγκομιδή (όπως, φευ, το να κόψεις εσύ ο ίδιος φρούτο από το δέντρο) αποτελούσε βιασμό της φύσης και ισοδυναμούσε με δολοφονική πράξη.

Τα άλευρα αυτά, λοιπόν, ανήκουν σε μία κοινωνία που διαχωρίζει πληθυσμιακές, διατροφικές (και αγοραστικές, θα σπεύδαμε να προσθέσουμε) ομάδες όπως:

vegetarians(χορτοφάγοι: όχι στο κρέας, ναι σ’ όλα τ’ άλλα )
.

vegans (ακραίοι ή αυστηροί χορτοφάγοι: όχι σε οτιδήποτε περιέχει ζωικά προϊόντα η ζωικά υποπροϊόντα, λ.χ. αυγά, γαλακτοκομικά, βούτυρο, ζωικής προέλευσης ζελατίνα, μέλι)

ovolactarians (αυγο-γαλακτοφάγοι: όχι στο κρέας, ναι στα αυγά, στα γαλακτοκομικά και στα λαχανικά)

lactarians (γαλακτοφάγοι: όχι στο κρέας και στα αυγά, ναι στο γάλα και στα γαλακτοκομικά)

herbivores (φυτοφάγοι: όχι σε ό,τι δεν είναι φυτό, ναι μόνο στα φυτά)

foragers (τροφοσυλλέκτες: ναι μόνο στα φυτά, τους καρπούς και τα μανιτάρια που συλλέγω εγώ ο ίδιος από τη φύση)

fruitarians (φρουτοφάγοι: ναι στα φρούτα και στους καρπούς, όχι σ’ όλα τα’ άλλα)

granivores (σποροφάγοι: ναι στα δημητριακά, τους σπόρους και τις φύτρες τους, όχι σ’ όλα τ’ άλλα)

local eaters (γηγενοφάγοι: ναι σε ό,τι προέρχεται ή παράγεται σε ακτίνα 150 χλμ από τον τόπο κατοικίας μου)

raw foodists (ωμοφάγοι: ναι σε όλα, αρκεί η μέγιστη θερμοκρασία παρασκευής τους να μην ξεπερνά τους 45 έως 55 βαθμούς Κελσίου [ανάλογα τίνος τη θεωρία ασπάζεσαι] )

Επίσης, τα άλευρα αυτά ανήκουν σε μία διατροφική κουλτούρα με (είτε υπαρκτές, είτε κατά φαντασίαν, αλλά πάντως) ρητά δεδηλωμένες δυσανεξίες (intolerances) σε:
-λακτόζη
-γλουτένη
-προϊόντα σόγιας, κλπ
Μία τέτοια κουλτούρα είναι αυτή που κάνει τον αριθμό των διαφημιζόμενων ως αμιγώς vegetarian εστιατορίων της μητροπολιτικής περιοχής του Λονδίνου να ανέρχεται σε μπόλικες δεκάδες. FYI, στην Αθήνα ο αντίστοιχος αριθμός είναι 1 (ολογράφως ένα), αν δεν κάνουμε λάθος.

Μήπως (ξαναλέμε «μήπως», αφήνοντας μία υποψία: δεν είμαστε απόλυτα βέβαιοι) η αρθρογράφος βασίστηκε υπερβολικά σε πληροφορίες του εισαγωγέα (δελτίο τύπου, διαφημιστικό φυλλάδιο του κατασκευαστή, κλπ) και δεν το έψαξε το θέμα λίγο παραπάνω ώστε να δώσει στους Έλληνες καταναλωτές πληρέστερη πληροφόρηση;

.

.

.

primas dare imagini aut primas dare verbo?

'Θα δώσεις το πρωτείο στην εικόνα ή στη λέξη; '
Διατυπωμένο διαφορετικά: Μα καλά! 99 = 106, στέκει;



ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Ένθετο περιοδικό μαγειρικής σε Κυριακάτικη εφημερίδα, τεύχος Απριλίου 2008.

ΣΧΟΛΙΟ:

Ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής λέει στην Προς Ρωμαίους (8:36).

Να μη λογίσει και κάποιος το κείμενο ώστε να συμφωνεί με τη φωτογραφία;

.

Η θεωρία μας: Ο αρθρογράφος παρέδωσε το κείμενο και, αργότερα, τα παιδιά τού ατελιέ ενέθεσαν και τη σχετική φωτογραφία, οπότε η ασυμφωνία πέρασε απαρατήρητη.

Εδώ όμως, θα πρέπει να δικαιώσουμε την εικόνα, μιας και το συγκεκριμένο σφαγείο τού οποίου η σφραγίδα απεικονίζεται με τον κωδικό S 106 είναι στην Καστανιά Κορινθίας.

Εν προκειμένω, ο αρθρογράφος θα πρέπει να ενημερώσει τις σημειώσεις του. Τα εγκεκριμένα και αδειοδοτημένα με προδιαγραφές ΕΕ σφαγεία στη Χώρα μας έχουν αισίως φτάσει τα 114, με το S 114 είναι κάπου στη Θεσπρωτία.

.

.

.

Carnivorous Brontosaurus? R U C -rious?

Αρτύθηκε τελικά ο βροντόσαυρος;
(Με τον ίδιο τόνο που θα ρωτάγαμε: "τρώει η κατσίκα ταραμά;")


ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Κυριακάτικη εφημερίδα, φύλλο τής 18ης/5/2008, σελίδα 77 (η υπογράμμιση με κόκκινο δική μας).

ΣΧΟΛΙΟ:
Σήμερα προσεγγίζουμε ένα διατροφικό θέμα με την ευρεία του έννοια (broadly defined). Επίσης το προσεγγίζουμε και διαθεματικά (cross-curricularly ή interdisciplinarily), βάζοντας μέσα από παλαιοντολογία έως ολίγη παιγνιώδη διάθεση.

Έχουμε το χρέος να θυμίσουμε στους συντάκτες τής εφημερίδας ότι ο βροντόσαυρος (ή απατόσαυρος) ήταν χορτοφάγος. Ορίστε και το σχετικό άρθρο από τη Μπριτάνικα με την τέταρτή του λέξη να είναι η herbivorous ('χορτοφάγος').

Νηστευτής ήταν λοιπόν ο βροντόσαυρος, αλλά όχι νηστικός.

The dinosaur didn't know it was extinct either.

Dinosaurs never had it so good,

as just before they vanished.

Marshall McLuhan (1911–1980)

.

.

.

OUZObfuscation, or confOUZion

'ΟΥΖασάφεια, ΟΥΖΟσύγχυση, ή κομφΟΥΖιο'

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Μηναίο περιοδικό μαγειρικής, ένθετο σε Κυριακάτικη εφημερίδα, τεύχος Απριλίου 2008.

ΣΧΟΛΙΟ:
Σύμφωνα με την αρθρογράφο, το ούζο μπορεί να είναι με ή και χωρίς γλυκάνισο. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η συντάξασα γνωρίζει την αλήθεια. Ίσως, εικάζουμε, εμεθύσθη (χωρίς αυτό να είναι ντροπή) και είχε αλλοιωμένη αντίληψη της πραγματικότητας.

ΔΙΟΡΘΩΣΗ:
Υπάρχει τσίπουρο με γλυκάνισο και υπάρχει τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο.

Ούζο χωρίς γλυκάνισο δεν νοείται.

Όσο για τη διατύπωση «ούζο με γλυκάνισο», αυτή είναι λανθασμένη, πλεονάζουσα, πλεοναστική και απλά ξανα-επαναλαμβάνει πάλι το αυτονόητο.

Ούζο όταν πιεις
γίνεσαι ευθύς
βασιλιάς δικτάτορας, Θεός και κοσμοκράτορας

λένε οι στίχοι ενός τραγουδιού. Κοσμοκράτορας, ναι. Ολίγη ορθοέπεια και πραγματολογική ακρίβεια (για ένα προϊόν που έχουμε ιδρώσει να κατοχυρώσουμε, όπως και τη φέτα) πέραν της κοσμοκραταιότητας δεν θα μας βλάψει.

.

.

.