Think pink!

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:

Συσκευασία τυποποιημένων μπαχαρικών σε βαζάκι (αριθμός παρτίδας ή lot number 005 78 10 63 07), με ημερομηνία λήξης τέλος του 2010.

Αυτή η πρασινοκίτρινη δίνη πάνω από τη λέξη "γαρύφαλο" είναι απλά ένα τέχνασμα για να μουτζουρωθεί η μάρκα και ο θυρεός της εταιρείας ώστε να μην διακρίνονται.

ΣΧΟΛΙΟ:

Με το μπαχαρικό γαρύφαλο είχαμε ασχοληθεί και παλαιότερα (στο δεύτερο μισό του post εκείνου).

Εδώ, κάποιος από την εταιρεία μπαχαρικών (η από το τυπογραφείο όπου παράγγειλαν τις ετικέτες) θα άνοιξε κάποιο λεξικό στο οποίο είδε ότι γαρύφαλλο = pink. Σωστό, αλλά μόνο όταν αναφέρεσαι σε φυτά της οικογένειας Caryophyllaceae (σε αυτά ανήκει και το άνθος γαρύφαλο), ή στο φυτό που αγγλικά αποκαλείται "sweet William" (βοτανολογική ονομασία Dianthus barbatus).

ΔΙΟΡΘΩΣΗ:

Το γαρύφαλλο ως μπαχαρικό λέγεται clove στα αγγλικά, και αυτό θα έπρεπε να λέει η ετικέτα - όχι pink. Pink σημαίνει 'ροζ'.

.

.

.

Tapas!

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Μηνιαίο περιοδικό μαγειρικής, τεύχος Ιουνίου 2007, σελίδα 124. Το άρθρο πραγματεύεται (ανά χώρα) το πρόχειρο φαγητό, το φαγητό στο δρόμο ή το φαγητό "στο πόδι". Μιλάμε για το ίδιο τεύχος που μας έδωσε αφορμή για το το σχόλιο περί αντιπάστο σε προηγούμενο post.

ΣΧΟΛΙΟ:
Το σχόλιο αφορά την παρατήρηση που είναι βαμμένη με κόκκινο στο σαρωμένο απόσπασμα της σελίδας παραπάνω, δηλαδή ότι τα τάπας "ξεκίνησαν να τα χρησιμοποιούν για να καλύψουν το στόμιο στα μπουκάλια της μπύρας, ώστε να μην πλησιάζουν έντομα."

Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ δύσκολα μπορώ να ισορροπήσω μία φέτα ψωμί πάνω στο στόμιο ενός μπουκαλιού μπύρας. Μετά τη δεύτερη ή ιδίως την τρίτη μπύρα, αυτό καθίσταται αδύνατο. Μετά από κάθε δαγκωνιά (ισπανικά bocado, έτσι για να μπούμε στο κλίμα, por aclimatarse), αλλάζει το σχήμα και το κέντρο βάρους της άτιμης της τάπας, κάτι που δυσχεραίνει την επαν-ισορρόπησή της ακόμα περισσότερο. Άσε που μετά από κάθε γουλιά (ισπανικά trago) μπύρας, το στόμιο του μπουκαλιού γίνεται όλο και πιο δύσκολος στόχος για ν' ακουμπήσω πάνω του την εν λόγω tapa.

Μα πού πάει και τα βρίσκει αυτά ο αρθρογράφος;

Μία ματιά στο σχετικό άρθρο της ισπανικής wikipedia μας λέει ότι τό όνομά τους προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από τη φέτα ψωμιού που προσφερόταν μαζί με τις κανάτες του κρασιού και είχε ως χρήση το να σκεπάσει την κανάτα αυτή (Su nombre al parecer proviene de la rodaja de pan entregada con las jarras de vino y utilizada para tapar dicha jarra.) Παρεμπιπτόντως, μαθαίνουμε και ότι το αγγλικό jar ετυμολογείται από το αραβικό jarra. Αν συνεχίσουμε την ανάγνωση του ίδιου άρθρου, βλέπουμε ότι tapa αποτελούσε ένα αυτοσχέδιο σκέπασμα των ποτηριών που περιείχαν κρασί, σέρι, ή (έστω) μπύρα.

ΔΙΟΡΘΩΣΗ:
Τα τάπας ξεκίνησαν να τα χρησιμοποιούν για να σκεπάσουν (ισπανικά tapar) το ποτήρι ή το καρτούτσο ή την κανάτα με το κρασί/σέρι/μπύρα ώστε να μην πέσουν μέσα έντομα ή σκόνες.
.
.
.

Ευχαριστίες

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους παρακάτω bloggers που προσ- και προ-έθεσαν τα Errata Culinaria στην προμετωπίδα τους:


ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ ΓΕΜΑΤΑ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
http://oinomageiremata.wordpress.com/

MAGICA DE SPELL IS COOKING
http://magicacooking.wordpress.com/
(κάτω από τον τίτλο "foodblogroll")

If one receives a plum,

one must return a peach.

Anonymous Vietnamese proverb

.

.

.

Βasta con la pasta!

ή αλλιώς, στα ελληνικά 'φτάνει πια με τα ζυμαρικά!'

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Μηνιαίο περιοδικό μαγειρικής, τεύχος Ιουνίου 2007, σελ. 42.
.
ΣΧΟΛΙΟ (αφορά στο κείμενο που είναι σημειωμένο με κίτρινο) :
Μία συμβουλή: στο επόμενο δείπνο που θα πάτε, μην επαναλάβετε τον ισχυρισμό της αρθρογράφου, διότι οι ομοτράπεζοι θα σας κράξουν. Μου αρέσει μάλιστα ότι το άρθρο τιτλοφορείται ότι ανήκει σε "cooking class". Μάλιστα...

Ας αναλογιστούμε για λίγο τι ισχυρίζεται η αρθρογράφος:
1.
ότι τα αντιπάστι σερβίρονται αντί για τα ζυμαρικά! Δηλαδή: "Άσε κάτω τη μακαρονάδα, βρωμόπαιδο! Εσύ έφαγες αντιπάστο μόλις πριν λίγο."

2.
πάστα = σπαγγέτι σύμφωνα με την αρθρογράφο.
Γιατί, όλα τα υπόλοιπα σχήματα τι είναι δηλαδή; Αποπαίδια; Να θυμίσω ότι είτε μιλάμε για τα γνωστά μας αποξηραμένα ζυμαρικά (pastasciutta, pasta asciutta) είτε για τα λιγότερο ευπώλητα σ' εμάς φρέσκα ζυμαρικά (pasta, pasta fresca) όλα pasta, 'ζυμαρικά', είναι, capisci?

Ο ισχυρισμός της στα σημεία 1 και 2 παραπάνω ξεφεύγει (αλλά και ξεπέφτει) από το γνωστό αλλά κατά το ήμισυ ακριβές (θα πρέπει να το έχετε ακούσει) ότι το αντιπάστο σερβίρεται πριν τα ζυμαρικά (ante pasta) - πώς έλεγαν οι Ρωμαίοι για τον Αννίβα ante portas 'προ των πυλών'; Ε, κάτι παρόμοιο.

Αντιγράφω από το σχετικό άρθρο της ιταλικής wikipedia: Gli antipasti sono delle portate che avviano il pasto, 'τα αντιπάστι είναι τα πιάτα που προηγούνται του γεύματος'

Το antipasto (στον ενικό και antipasti στον πληθυντικό) ετυμολογείται από το λατινικό ante pastus 'πριν το γεύμα'.

Το λατινικό pastus είναι μετοχή του pascere, 'τρώγω, ταΐζω, βοσκάω'. Στα αγγλικά μάς έχει δώσει το αρχαϊκό repast 'γεύμα, άριστο' και το γαλλικό repas. Για να είμαστε δίκαιοι, και το pasta σχετίζεται με το pascere. Αν πάμε ακόμα πιο πίσω, βρίσκουμε και ελληνικές ετυμολογικές ρίζες.

Σε γενικές γραμμές, τα ιταλικά γεύματα σε γιορτές και σχόλες έχουν την παρακάτω διάρθρωση:
1. αντιπάστο (antipasto)
2. πρώτο πιάτο (primo piatto), συνήθως ζυμαρικό ή ριζόττο
3. (ορισμένες φορές) κοινό πιάτο, πιάτο για τη μέση (piatto di mezzo), συνήθως μία σαλάτα
4. δεύτερο πιάτο (secondo piatto), συνήθως ψάρι ή κρέας
5. συνοδευτικό (contorno), κάποιο λαχανικό
6. τυρί (formaggio) ή/και γλυκό (dolce) κατά περίπτωση
7. καφέ και ντιζεστίφ (λέγε με grappa)

Και μην μου ανησυχείτε. Ακόμα κι αν φάτε αντιπάστο, δικαιούστε και το ζυμαρικό σας. Δεν θα σας το στερήσει κανείς. Αφήστε τους νιοράντηδες ('αδαείς, ανήξερους' στην Επτανησιακή ντοπιολαλιά) να λένε.

Αscoltatemi pure, e voi mangerete del buono, e l’anima vostra goderà del grasso.
Ακούσατέ μου μετά προσοχής και θέλετε φάγει αγαθά και η ψυχή σας θέλει ευφρανθή εις το πάχος.
Ακούσατε μου και φάγεσθε αγαθά και εντρυφήσει εν αγαθοίς η ψυχή υμών.

Παλαιά Διαθήκη, Ησαΐας 55:2

Ιταλικό κείμενο και ελληνικό κείμενο από δύο διαφορετικές μεταφράσεις